Vergi hukukunda belgelendirme ve ispat yükü


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2014

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: Mücahit Gülşen

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Vergi Usul Kanunu, mükelleflerin vergilendirme ile ilgili belirli vakıa ve işlemleri belirli belgelere dayandırmalarını ve bu belgelerle ispat etmelerini zorunluluğu getirmektedir.Defter tutmak mecburiyetinde olan mükellefler, defterlerdeki kayıtları belgelere dayandırmak zorundadır. Defter tutmak zorunda olmayan mükellefler de belge almak ve saklamak zorundadır. Bu iki grup mükellef de belgelere ve defterlerindeki kayıtlara uygun olarak beyan usulü ile vergilendirme işleminde rol almaktadırlar.Vergi uyuşmazlıkları, genellikle bu beyanların doğru olup olmadığının kontrolü sırasında ortaya çıkar. İdari aşamada çözümlenemeyen uyuşmazlıklar yargıya intikal eder.Yargı safhasında uygulanacak hükümler açısından İdari Yargılama Usulü Kanununun Vergi Usul Kanununa göre önceliği vardır. Türk Hukukunda, vergi mahkemelerinin idari yargının içinde yer alması nedeniyle idari yargıya ait ilkeler vergiden doğan uyuşmazlıklar için de geçerlidir. Türk hukukunda belge kavramı Hukuk Muhakemeleri Kanununda geniş biçimde tanımlanmış olmakla birlikte, idari yargının en önemli ilkelerinden biri olan yazılılık ilkesi nedeniyle, sadece yazılı hale getirilen belgeler idari yargıda delil olarak değerlendirilir. Vergi hukukunda, usulüne uygun olarak oluşturulan, şekil şartlarını taşıyan ve yetkili makamlara ibraz edilen doküman belge olarak kabul edilir. Bu şartlara uygun bir belgenin gerçeği yansıtmadığı iddiasında ise ispat yükü bunu iddia eden taraftadır.