Farklı yaşlandırma sürelerine maruz bırakılan rezin kompozit yüzeylerine farklı tedavi protokollerinin uygulanmasının bağlanma dayanımına etkisi
Tezin Türü: Diş Hekimliğinde Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Klinik Bilimler, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ZUHAL ÇALIŞKAN
Danışman: Oya Bala
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu tez çalışmasının amacı, farklı yaşlandırma sürelerine maruz bırakılan rezin kompozit örneklerin yüzeylerine uygulanan farklı tedavi protokollerinin bağlanma dayanımına etkisini in vitro olarak değerlendirmektir. 4 mm derinliğinde ve 5 mm çapında teflon kalıplara mikrohibrit rezin kompozit (Filtek Z250) yerleştirildikten sonra, her tabaka LED ışık cihazıyla polimerize edilerek rezin kompozit örnekler (toplam 260 adet) hazırlanmıştır. Hazırlanan örnekler her bir grupta 130 adet olacak şekilde rastgele iki gruba ayrılmıştır. Grup 1'deki örnekler bir ay, Grup 2'deki örnekler ise on iki ay hızlandırılmış yaşlandırma testine maruz bırakılmıştır. Takiben, her grup kendi içinde beş alt gruba ayrılmıştır. Grup A kontrol grubu olarak belirlenmiş ve örneklerin yüzeylerine herhangi bir uygulama yapılmamıştır (n=10). Grup B örneklerinin yüzeylerine sadece adeziv uygulaması yapılmıştır (n=30). Grup C örneklerinin yüzeyleri 320 gritlik zımpara ile akan su altında pürüzlendirilmiştir (n=30). Grup D örneklerinin yüzeyleri 320 gritlik zımpara ile pürüzlendirildikten sonra CoJet cihazıyla kumlama yapılmıştır (n=30). Grup E örneklerinin yüzeylerine ise CoJet cihazıyla sadece kumlama yapılmıştır (n=30). Bu işlemlerden sonra kontrol grubundaki örnekler haricinde, tüm gruplar her birinde 10 adet örnek olacak şekilde üç alt gruba ayrılmıştır. 1. alt grubun örnek yüzeylerine silan (G-Multi Primer) uygulandıktan sonra, silan içermeyen adeziv (Clearfil SE Bond), 2. alt grubun örnek yüzeylerine silan içeren adeziv (Single Bond Universal), ve 3. alt gruba ise sadece silan içermeyen adeziv (Clearfil SE Bond) uygulanmıştır. Kullanılan adeziv materyaller ve silan, üretici firmalarının talimatları doğrultusunda kullanılmıştır. Adeziv uygulamasından sonra, 1 mm çapında ve 2 mm derinliğindeki bir kalıp, rezin kompozit örneklerin üzerine yerleştirilerek, kalıbın içi mikrohibrit rezin kompozit (Filtek Z250) ile doldurulmuş ve LED ışık cihazıyla polimerize edilmiştir. Takiben, rezin kompozit ile tamir amacıyla kullanılan rezin kompozit arasındaki bağlanma dayanımı Instron Universal test cihazı ile kopma oluşuncaya kadar kuvvet uygulanarak ölçülmüştür. Tüm örneklerde oluşan kırılma tipi, ışık mikroskobunda değerlendirilmiş ve her gruptan bir örneğin SEM görüntüleri alınmıştır. Çalışmanın sonucunda; her iki yaşlandırılan grupta, kontrol grubu ile yüzey hazırlama grupları arasında fark olduğu görülmüştür (p<0.05). Hem bir ay hem de on iki ay yaşlandırmaya maruz bırakılan gruplarda, en düşük bağlanma değerlerinin sadece adeziv uygulanan grupta (Grup B) elde edildiği saptanmıştır. Deney gruplarının tümünde yaşlandırma sürelerinin bağlanma dayanımı üzerine farklı etki gösterdiği gözlenmiştir. Adeziv uygulamasının bağlanma dayanımı üzerine etkileri incelendiğinde; bir ay yaşlandırmaya maruz bırakılan grupta kullanılan adeziv uygulamalar arasında fark olmadığı, on iki ay yaşlandırmaya maruz bırakılan grupta ise adeziv uygulamaların farklı etki gösterdiği görülmüştür. Bu in vitro çalışmanın sınırları dahilinde; rezin kompozitin rezin kompozite tamir bağlanma dayanımı üzerinde yüzey pürüzlendirmesinin önemli katkı sunduğu, farklı yaşlandırma sürelerinin bağlanma dayanımı üzerinde farklı etki gösterdikleri saptanmıştır. Ayrıca, adeziv kullanımının bağlanma dayanımını arttırdığı, ancak yüzey pürüzlendirmede kullanılan yönteme göre adeziv seçiminin yapılması gerektiği sonucuna varılmıştır.