ÜÇ AYRI RETANSİYON UYGULAMASININ OKLÜZAL KONTAKT SAYILARINA VE OKLÜZAL KUVVETLERE ETKİSİNİN BİLGİSAYARLI OKLÜZAL ANALİZ SİSTEMİ İLE KARŞILAŞTIRMALI OLARAK İNCELENMESİ


Tezin Türü: Diş Hekimliğinde Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Klinik Bilimler, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2017

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: MERVE BAYRAKÇEKEN

Danışman: Sevil Akkaya

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu çalışmanın amacı; sabit ortodontik tedavi sonrasında retansiyon döneminde wraparound, sabit retansiyon apareyi (SRA) ve essix uygulamalarının oklüzal kontakt sayılarına, oklüzal kuvvetlere, statik ve dinamik oklüzyona etkilerinin bilgisayarlı oklüzal analiz sistemi ile karşılaştırmalı olarak incelenmesidir. Çalışmaya çekimsiz sabit ortodontik tedavi görmüş ve tedavileri Angle Sınıf I kanin ve molar ilişkide bitirilmiş optimum vertikal büyüme paternine sahip 60 birey (37 kız, 23 erkek) dahil edilmiştir. Retansiyon amacıyla rastgele seçilen 20 bireye üst ve alt çeneye kanin-kanin arası SRA, 20 bireye her iki çeneye vakumla oluşturulan essix apareyi, 20 bireye de her iki çeneye wraparound apareyi uygulanmıştır. Hastalardan braketler çıkarıldıktan 2 saat sonra (T1), 1 ay sonra (T2) ve 6 ay sonra (T3) oklüzal kontaktların, oklüzal kuvvetlerin ve fonksiyonel oklüzyonun analizi için bilgisayarlı oklüzal analiz sistemi olan T-Scan III ile ısırma kayıtları alınmıştır. Her üç uygulama grubunda da retansiyon süresince oklüzal kuvvetlerde ve oklüzal kontaktlarda artış tespit edilmiştir (p<0,05). Retansiyon sonunda oklüzal kuvvet artışı, SRA ve wraparound gruplarında essix grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksektir (p<0,05). Oklüzal kontakt artışı ise retansiyon sonunda, SRA grubunda wraparound ve essix uygulama gruplarına göre daha yüksek bulunmuştur (p<0,05).