Farklı kuron alt yapılarının veneerleme öncesi ve veneerleme sonrası marjinal ve internal uyumlarının karşılaştırılması


Tezin Türü: Diş Hekimliğinde Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Klinik Bilimler, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2020

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: ELİF DİDEM DEMİRDAĞ

Danışman: ÖMER SUAT YALUĞ

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Bu çalışmanın amacı farklı yöntemlerle üretilmiş iki seramik alt yapı ve iki metal alt yapının veneerleme öncesi ve veneerleme sonrası marjinal ve internal uyumlarının karşılaştırılmasıdır. Gereç-Yöntem: Çalışmada, geleneksel döküm ve direkt metal lazer sinterleme ile üretilen krom-kobalt alt yapılarla, milleme ile üretilen zirkonyum oksit (Lava™ Plus 3M ESPE, Seefeld, Germany), preslenebilir lityum disilikat (IPS e.max press, Ivoclar Vivadent, Schaan, Liechtenstein) alt yapılar kullanılmıştır. Çalışmada, ana model olarak paslanmaz çelikten metal daylar kullanılmış olup, her bir alt yapı materyali için 10 adet olmak üzere toplam 40 adet metal day üretilmiştir. Alt yapı materyallerinin kalınlığı 0,5 mm., siman aralığı 30 µm olacak şekilde tasarlanmıştır. Alt yapı materyallerinin marjinal ve internal uyum değerlendirmeleri silikon replika yöntemiyle yapılmıştır. Silikon replikalar bukkolingual ve meziodistal yönde 4 eşit parçaya ayrılmıştır. Replikalar, ışık mikroskobunda (Leica DM4000 B, Wetzlar, Germany) 40 kat büyütme altında Leica Qwin Plus (Leica Microsystems Imaging Solutions Ltd., Cambridge, UK) görüntüleme programı yardımıyla mikrometre (µm) cinsinden değerlendirilmiştir. Her bir kesit için marjinal, intermarjinal, aksiyel, aksiyookluzal ve okluzal alanlardan ölçümler yapılmıştır. Alanlara ait ölçümlerin ortalamaları alınarak her bir alt yapı materyaline ait 40 noktadan ölçüm yapılmıştır. Silikon replikalar, alt yapıların üretim safhası ve porselen veneerleme aşamaları için ayrı ayrı elde edilmiş ve ölçüm işlemleri porselen veneerleme aşamaları sonrasında da tekrarlanmıştır. Elde edilen veriler, gruplar arası karşılaştırmalarda Kruskall-Wallis H testi, grup içi karşılaştırmalarda ise Wilcoxon işaret testi ile p 0,05). Veneerleme sonrası döküm ve sinter gruplarının intermarjinal, okluzal ve aksiyookluzal alan değerlerinde anlamlı bir artış gözlenmiştir (p 0,05). Sonuç: Veneerleme sonrası alt yapıların marjinal aralık değerlerinde artış gözlenmiştir. Veneerleme öncesi ve veneerleme sonrasında milleme grubunun döküm, sinter ve press gruplarına göre daha başarılı marjinal, intermarjinal, okluzal ve aksiyookluzal uyum değerlerine sahip olduğu gözlenmiştir.