JÜVENIL İDIOPATIK ARTRITTE METOTREKSAT İNTOLERANSINI AZALTMAK MÜMKÜN MÜ? AÇ KARNINA KULLANIM STRATEJISI: PERA ÇALIŞMASI


Creative Commons License

Yıldız Ç., Küçükali B., Öksel B., Menentoğlu B., Kara Çanlıoğlu N., Arslan Kocamaz E. S., ...Daha Fazla

5. Romatolojiye Panoramik Bakış Kongresi, Antalya, Türkiye, 1 - 03 Mayıs 2026, ss.36-37, (Tam Metin Bildiri)

  • Yayın Türü: Bildiri / Tam Metin Bildiri
  • Basıldığı Şehir: Antalya
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.36-37
  • Gazi Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

Amaç: Metotreksat (MTX), çocukluk çağı romatizmal

hastalıklarında en sık kullanılan hastalık modifiye edici

antiromatizmal ilaçlardan biridir (1). Hastalığı kontrol etmekte

etkili olmasına rağmen, gastrointestinal ve davranışsal

yan etkiler çocuklarda intoleransa yol açarak tedavi

uyumunu ve klinik sonuçları olumsuz etkileyebilmektedir

(2). Metotreksat intoleransını değerlendirmek amacıyla

“Metotreksat İntoleransı Şiddet Skorlaması” (MISS) geliştirilmiş

ve intoleransın %25–%75 arasında değiştiği bildirilmiştir

(2, 3). Bu çalışmada, jüvenil idiopatik artrit (JIA)

hastalarında MTX kullanımı sırasında özellikle ilacın aç

veya tok alınmasının etkileriyle birlikte gelişen intolerans ve

ilişkili faktörler, hastaların demografik özellikleri ile birlikte

incelenmiştir.

Gereç-Yöntem: Çalışmamıza Pediatrik Romatoloji

Akademisi (PeRA) çalışma grubuna dahil 12 merkezden

325 JIA hastası dahil edilmiştir. Hastaların demografik özellikleri

ve metotreksat kullanım bilgileri geriye dönük olarak

medikal dosyalarından kaydedilmiş olup, ilacın aç veya tok

alınması, kullanım şekli (oral veya subkutan) ve intolerans

düzeyi MISS ile değerlendirilmiştir. Metotreksat intoleransı

ile demografik/klinik özellikler ve ilaç alım şekli arasındaki

ilişkiler uygun istatistiksel yöntemler kullanılarak analiz

edilmiştir.

Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 325 hastanın %60.3’ü

kız olup, en büyük grubu oligoartiküler JIA (%57,8) oluşturdu.

Medyan tanı yaşı, takip süresi ve MTX kullanım süresi

sırasıyla 9 yıl (IQR 4.9–13), 30 ay (IQR 14–67) ve 19

ay (IQR 11–36) olarak saptandı. MISS’a göre intolerans

gelişen hastalarda, diğerlerine göre veya gelişmeyenlere göre toplam takip süresi (39 vs 24 ay, p=0.0002) ve metotreksat

kullanım süresi (26.5 vs 16 ay, p=0.00008) anlamlı

olarak daha uzun bulundu. Metotreksatın oral kullanımda

subkutan uygulamaya kıyasla intolerans oranı daha yüksek

bulundu (p=0.016). Ayrıca intoleransın tok karnına kullanımda

daha sık olduğu görüldü (p=0.027). Semptom

bazlı analizde, bulantı (p<0.001) ve kusma (p=0.001) ile

ilaç alım durumu arasında anlamlı ilişki saptanırken, karın

ağrısı, davranışsal semptomlar ile anlamlı ilişki görülmedi.

MTX kullanımı sırasında gelişen ALT yüksekliği ile

intolerans arasında anlamlılığa yakın bir ilişki gözlenirken

(p=0.071), AST yüksekliği (p=0.925) ve MTX ilişkili sitopeni

(p=0.646) ile intolerans arasında anlamlı bir ilişki

saptanmamıştır. Demografik özellikler, ILAR kategorileri ve

otoantikor durumları ile intolerans arasında da anlamlı bir

ilişki bulunmadı.

Sonuç: Çalışmamızda, MTX intoleransının özellikle ilacın

tok alınması ve oral kullanım ile daha sık görüldüğü;

uzun süreli tedavi görenlerde riskin arttığı saptandı. Bulantı

ve kusma, intoleransın en belirgin göstergeleri olurken, karın

ağrısı ve davranışsal belirtiler anlamlı bulunmadı. ALT

yüksekliği kısmen ilişkili bulunsa da, AST yüksekliği ve sitopeni

ile ilişki yoktu. Demografik özellikler, ILAR alt tipleri

ve otoantikor durumu ile ilişkili olmaması, intoleransın esas

olarak ilaç kullanım şekli, alım zamanı ve süresi ile ilişkili

olduğunu gösterdi. Bulgularımız ilacın aç karnına veya subkutan

uygulanmasının daha iyi toleree edilmesine katkı sağlayarak

tedavi uyumunu artırılabileceğini göstermektedir.

Anahtar kelimeler: Juvenil idiopatik artrit, metotreksat,

intolerans