Yoğun bakım hemşirelerine uygulanan web tabanlı çatışma çözme eğitiminin hemşirelerin çatışma çözme becerilerine etkisi
Tez Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Türkiye
Tez Danışmanı: Özlem Canbolat
Tezin Onay Tarihi: 2026
Tezin Dili: Türkçe
Özet:
Araştırma, yoğun bakım hemşirelerine yönelik uygulanan web tabanlı çatışma çözme eğitiminin hemşirelerin çatışma çözme becerileri üzerindeki etkisini belirlemek amacıyla paralel grup, randomize kontrollü deneysel bir tasarımda yürütülmüştür. Araştırma, 01.04.2025–30.09.2025 tarihleri arasında bir üniversite hastanesinin Anestezi ve Reanimasyon, İç Hastalıkları, Göğüs Hastalıkları ve Nöroloji yoğun bakım ünitelerinde görev yapan ve araştırmaya dâhil edilme kriterlerini karşılayan hemşireler üzerinde yürütülmüş; katılımcılar blok randomizasyon yöntemiyle müdahale ve kontrol gruplarına atanmıştır. Ön test aşamasında her iki grupta da n=23 katılımcı yer almış; son test ve 3. ay izlem ölçümlerinde her iki grupta da n=22 katılımcı ile veri toplama süreci tamamlanmıştır; eksik veriler intention to treat (ITT) ve per-protocol analizleri ile değerlendirilmiş, eksik verinin sonuçlar üzerinde anlamlı bir etkisi olmadığı gösterilmiştir. Veriler Tanıtıcı Bilgi Formu ve Çatışma Çözme Ölçeği ile müdahale öncesi, eğitim sonrası ve izlemde toplanmış; analizlerde ki-kare, bağımsız gruplarda t-testi ve tekrarlı ölçümler ANOVA testleri kullanılmıştır. Gruplar başlangıçta sosyodemografik özellikler ve ön test puanları açısından homojen bulunmuştur (p>0,05). Müdahale grubunun çatışma çözme becerisi izlem puanlarının kontrol grubuna göre anlamlı düzeyde yüksek olduğu belirlenmiş (p=0,025) ve kontrol grubunda bazı alt boyutlarda izlemde düşüş saptanmıştır (p<0,05). Sonuç olarak; web tabanlı çatışma çözme eğitiminin hemşirelerin çatışma çözme becerilerinde etkili olduğu belirlenmiştir. Yoğun bakım kliniklerinde web tabanlı çatışma çözme eğitiminin, ekip içi iletişim ve iş birliğini destekleyen bir gelişim aracı olarak hizmet içi eğitim programlarına entegre edilmesi; eğitimin düzenli aralıklarla yinelenmesi ve performans izleme–geribildirim süreçleriyle desteklenmesi önerilmektedir. Ayrıca bu eğitimin, daha uzun süreli izlem içeren yeni araştırma tasarımlarında uygulanarak etkisinin kapsamlı biçimde değerlendirilmesi önerilmektedir. Araştırma etik kurul ve kurum izni ile yürütülmüş olup çalışma ClinicalTrials.gov'da NCT07002645 numarasıyla kayıtlıdır.