Mimarlıkta Değer ve Bilgi Aktarımı: Ömerler Mimarlık’ın Sessiz Vedası
PLANARCH - Design and planning research (Online), cilt.10, sa.3, ss.510-519, 2026 (TRDizin)
- Yayın Türü: Makale / Tam Makale
- Cilt numarası: 10 Sayı: 3
- Basım Tarihi: 2026
- Doi Numarası: 10.54864/planarch.1955687
- Dergi Adı: PLANARCH - Design and planning research (Online)
- Derginin Tarandığı İndeksler: TR DİZİN (ULAKBİM)
- Sayfa Sayıları: ss.510-519
- Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
- Gazi Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Mimarlık pratiği, estetik ve işlevselliğin bir birleşimi olmanın ötesinde, toplumsal sorumluluk taşıyan ve geleceğe yönelik bir kültür inşası süreci olarak değerlendirilmektedir. Vincent Scully’nin mimarlığı nesiller arası bir sohbet olarak tanımlayan yaklaşımı, bu çalışmada önemli bir felsefi arka plan oluşturmaktadır. Bu çerçevede mimarlık, bir bireyin ya da bir neslin düşünce ve ideallerinin aktarıldığı bir alan olarak ele alınmaktadır. Ancak uygulamalarda, mimarlık bilgisinin ve değerinin gelecek nesillere aktarımında çeşitli kesintilerin yaşandığı görülmektedir. Bu çalışma, mimarlıkta değer üretimi ve bilgi aktarımındaki kırılmaları Ömerler Mimarlık örneği üzerinden ele almaktadır. Çalışmanın temel amacı, bir mimarlık ofisinin ürettiği bilgi nasıl aktarılabilir sorusuna cevap aramaktır. Bu kapsamda mimarlıkta değer, mesleki etik ve bilgi aktarımı üzerine yapılan okumalardan hareketle, Ömerler Mimarlık’a ait sınırlı dokümantasyon içeren yapılar, mimarlıkta değerin üretimi ve aktarımını tartışan bir bakışla ele alınmıştır. Elde edilen bulgular, mimari üretimin yalnızca fiziksel varlıklar üzerinden değil, bu üretimi mümkün kılan bilgi, deneyim ve değerler bütünü üzerinden okunması gerektiğini ortaya koymaktadır. Mimarlık pratiğinde bilgi aktarımının kırılgan doğasına odaklanan bu çalışma, mimari değerin korunması ve gelecek kuşaklara aktarılabilmesi için kurumsal hafıza, dokümantasyon ve bilgi aktarım mekanizmalarının gerekliliğini vurgulamaktadır.
Architectural practice is regarded not only as a combination of aesthetics and functionality, but also as a future-oriented process of cultural construction that carries social responsibility. Vincent Scully’s conception of architecture as a conversation across generations provides an important philosophical background for this study. Within this framework, architecture is understood as a medium through which the thoughts and ideals of individuals or generations are transmitted. However, in practice, interruptions in the transfer of architectural knowledge and value to future generations are frequently observed. This study discusses the fractures in value creation and knowledge transfer in architecture through the example of Ömerler Architecture. The primary objective of this study is to explore how the knowledge produced by an architecture firm can be transferred. Based on readings on architectural value, professional ethics, and knowledge transfer, buildings by Ömerler Architecture, which contain limited documentation, have been examined from a perspective that discusses the production and transfer of value in architecture. The findings suggest that architectural production should be understood not only through physical outputs but also through the knowledge, experience, and values that enable them. Focusing on the fragile nature of knowledge transfer in architectural practice, the study emphasizes the need for institutional memory, documentation, and systematic knowledge transfer mechanisms to ensure the preservation of architectural value.