TRAVMA SONRASI KÖK KIRIĞI İZLENEN MAKSİLLER ANTERİOR DİŞİN TEDAVİSİ
Çocuk Diş Hekimleri Derneği 2. Bilimsel Kongresi, İstanbul, Türkiye, 8 - 10 Mayıs 2026, cilt.7, sa.1, ss.171-172, (Özet Bildiri)
- Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
- Cilt numarası: 7
- Basıldığı Şehir: İstanbul
- Basıldığı Ülke: Türkiye
- Sayfa Sayıları: ss.171-172
- Gazi Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Amaç: Bu olgu raporunda amaç, travma sonucu kök kırığı ve lateral lüksasyon bulunan maksiller anterior dişin tedavisini sunmaktır.
Olgu: Sistemik hastalık öyküsü bulunmayan 10 yaşındaki erkek hasta Gazi Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Çocuk Diş Hekimliği Anabilim Dalı Kliniği’ne üst kesici dişlerinin travmaya uğraması nedeni ile başvurdu. Hastanın alınan anamnezinde 1 gün önce düşme sonucu ön dişlerinin travmaya uğradığı ve dış merkezde kompozit splint yapıldığı öğrenildi. Ağız dışı muayenesinde dudakta laserasyon yaralanması görüldü. Ağız içi muayenede #11 numaralı dişte lateral lüksasyon ve #21 numaralı dişte sublüksasyon yaralanması gözlendi. Radyolojik değerlendirmede kök gelişimini tamamlamış olan #11 numaralı dişte kök kırığı tespit edildi. #11 numaralı dişteki kompozit splint uzaklaştırıldı. İlgili diş parmak basısı ile nazikçe sokete repoze edildi. #11-12-53-21-22-63 numaralı dişler semi-rijit splintlendi. Birinci hafta kontrolünde #21 numaralı dişte vitalite testine pozitif yanıt alınırken #11 numaralı dişte spontan ağrı ve perküsyonda hassasiyet semptomları gözlendiği için koronal fragmanın kök kanal tedavisine başlandı. Apikal fragmana herhangi bir endodontik müdahalede bulunulmadı. Kanal içi kalsiyum hidroksit medikamanı uygulandı. Dördüncü hafta randevusunda #11 numaralı dişte kırık hattı seviyesinde Mineral Trioxide Aggregate (MTA) uygulanarak apikal tıkaç oluşturuldu. İlgili dişin kanal dolumu kök kanal patı ve gutta-perka ile gerçekleştirildi. Hastanın 12 aylık klinik ve radyografik takibi sonucunda #11 ve #21 numaralı dişlerde herhangi bir patoloji ve semptom görülmemiş olup hastanın takibine devam edilmektedir.
Sonuç: Travmaya bağlı kök kırıklarında pulpa patolojilerinin erken tanısı için düzenli klinik ve radyografik takip büyük önem taşır. Kök kanal tedavisi gerektiği durumlarda apikal tıkaç sağlamak için kırık hattı seviyesinde MTA gibi biyouyumlu materyallerin kullanımının sızdırmazlık ve sert doku oluşumunu destekleyerek tedavi başarısına katkı sağladığı görülmektedir. Ayrıca uygun tedavi yaklaşımı ve düzenli takip ile kök kırığı bulunan dişlerin uzun dönemde fonksiyonlarının korunması mümkün olabilmektedir.
Anahtar Kelimeler: Apikal tıkaç, Dental travma, Kök kırığı, Lateral lüksasyon
Objective: The objective of this case report was to present the treatment of a maxillary anterior tooth with root fracture and lateral luxation following trauma.
Case: A 10-year-old male patient with no history of systemic disease presented to the Department of Pediatric Dentistry, Faculty of Dentistry, Gazi University, due to trauma to his maxillary anterior teeth. According to the patient’s anamnesis, the trauma had occurred one day earlier as a result of a fall, and a composite splint had been applied at an external dental clinic. Extraoral examination revealed a laceration injury on the lip. Intraoral examination showed lateral luxation of tooth #11 and subluxation of tooth #21. Radiographic evaluation revealed a root fracture in tooth #11, which had completed root development.The composite splint on tooth #11 was removed, and the affected tooth was gently repositioned into the socket using digital pressure. Teeth #11-12-53-21-22-63 were stabilized using a semi-rigid splint. At the one-week follow-up visit, tooth #21 responded positively to vitality testing, whereas tooth #11 exhibited spontaneous pain and tenderness to percussion. Therefore, root canal treatment of the coronal fragment of tooth #11 was initiated. No endodontic intervention was performed on the apical fragment. Calcium hydroxide was placed as an intracanal medicament. At the fourth-week appointment, a Mineral Trioxide Aggregate (MTA) apical plug was created at the level of the fracture line in tooth #11. The root canal was subsequently obturated with root canal sealer and gutta-percha. After 12 months of clinical and radiographic follow-up, no pathology or symptoms were observed in teeth #11 and #21, and the patient continues to be monitored.
Conclusion: Regular clinical and radiographic follow-up is of great importance for the early diagnosis of pulpal pathologies in teeth with trauma-related root fractures. When root canal treatment is required, the use of biocompatible materials such as MTA at the level of the fracture line to establish an apical barrier may contribute to treatment success by providing adequate sealing and supporting hard tissue formation. Furthermore, with an appropriate treatment approach and regular follow-up, the long-term functional preservation of teeth with root fractures can be achieved.
Keywords: Apical plug, Dental Trauma, Lateral luxation, Root fracture