Farklı Yüzey İşlemlerinin Yumuşak Astar Materyalinin Protez Kaide Rezinine Bağlanma Dayanımına Etkisi

Creative Commons License

Aşıcıoğlu Z., TAS N., EGILMEZ F., Nagas I. C.

Acta Odontologica Turcica, cilt.43, sa.2, ss.60-66, 2026 (TRDizin)

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, farklı yüzey işlemlerinin silikon yapılı yumuşak astar materyalinin akrilik kaide rezinine bağlanma dayanımına etkisini incelemektir. Gereç-Yöntem: Toplam 72 adet ısı ile polimerize olan polimetil metakrilat (PMMA) test örneği hazırlandı ve uygulanan işleme göre 6 gruba (n=12) ayrıldı: A grubu: Kontrol-yüzey işlemi yapılmayan grup, B grubu: 5 sn Al2O3 ile kumlama, C grubu 10 sn Al2O3 ile kumlama, D grubu: Monomer uygulaması, E grubu: Monomer uygulamasını takiben 5 sn Al2O3 ile kumlama, F grubu: Monomer uygulamasını takiben 10 sn Al2O3 ile kumlama. Yumuşak astar materyalleri, yüzey işlemi yapılan ve kontrol grubu PMMA örnekler arasında 3 mm genişlik ve 2 mm kalınlıkta olacak şekilde uygulandı. Yumuşak astar materyalinin PMMA’ya bağlanma dayanımı universal test cihazı kullanılarak çekme testi ile karşılaştırıldı. Örneklerin ortalama bağlanma dayanımı değerleri tek yönlü ANOVA ve Tukey çoklu karşılaştırma testleri ile istatistiksel olarak değerlendirildi (α=0.05). Ayrıca örneklerin bağlantı başarısızlık tipi ışık mikroskobu ile incelendi. Bulgular: En yüksek bağlanma dayanım değeri D grubu örneklerde tespit edildi (p<0.001, F=0.947). Bununla birlikte, A grubu (kontrol) ile B, C, E ve F grubu örnekleri arasında çekme bağlanma dayanımı açısından istatistiksel bir fark gözlenmedi. Sonuçlar: Monomer uygulaması ile yapılan yüzey işlemi, silikon yapılı yumuşak astar materyalinin PMMA kaide materyaline bağlanma dayanımını artırmıştır. Monomer uygulamasını takiben ek olarak kumlama işlemi yapılmasının bağlanma dayanımını artırmadığı saptanmıştır. Bulgularımız doğrultusunda, akrilik kaide rezimi ile silikon yapılı yumuşak astar materyali arasındaki bağlanma dayanımını artırmak amacıyla silikon yapılı yumuşak astar materyali uygulanmadan önce akrilik kaide rezininin 60 sn süre ile metil metakrilat monomeri ile ıslatılması önerilebilir.
Objective: The aim of this study was to examine the effect of different surface treatments on the bond strength of silicone-based soft lining material to acrylic base resin. Materials-Methods: A total of 72 heat polymerized polymethyl methacrylate (PMMA) test samples were prepared and divided into six groups (n=12) according to the applied treatment: Group A: Control (untreated group), Group B: 5 s Al2O3 sandblasting, Group C: 10 s Al2O3 sandblasting, Group D: Monomer application, Group E: 5 s Al2O3 sandblasting following monomer application, Group F: 10 s Al2O3 sandblasting following monomer application. Soft lining materials (with a width of 3 mm and a thickness of 2 mm) were placed between the PMMA samples. The bond strength of the soft lining material to PMMA was compared with the tensile test using a universal testing machine. The mean bond strength values were statistically evaluated by one-way ANOVA and Tukey multiple comparison tests (α=0.05). In addition, modes of failure were examined with a light microscope. Results: The highest bond strength value was found in the group D samples (p<0.001, F=0.947). However, no statistical difference was observed between Group A (control) and Groups B, C, E, and F samples in terms of tensile bond strength. Conclusion: Surface treatment with monomer application increased the bond strength of the soft silicone lining material to the PMMA base material. It was determined that additional sandblasting following monomer application did not increase the bond strength. In line with our findings, it may be recommended to wet the acrylic base resin with methyl methacrylate monomer for 60 seconds before applying the silicone-based soft lining material in order to increase the bond strength between the acrylic resin base and the silicone-based soft lining material.