Beyaz Yasemenler Ülkesinde Muhammed İkbal'in Eğitim Davası, ATA BAHRİ, Editör, Pegem Yayıncılık, Ankara, ss.129-138, 2014
İkbâl, 1899’da master derecesini aldıktan sonra Pencap Üniversitesi, Doğu Kolejinde Tarih ve Politik Ekonomi gibi derslerin üç yıl öğretmenliğini yaptı. Şiirleri, konferansları ve yazıları, tarihi olaylara ve tarih bilimine nasıl yaklaştığının örnekleri ile doludur. Reyazur Rahman’a göre (2004:281), İkbâl’in tarihe verdiği önem “Mart 1907” şiiri ile başlar. 1910’da Aligarh’da Müslüman Üniversitesinde Strachey Salonunda “Millat-ı Baida” (Parlak Ulus) adlı bir konferans verdi. Bu konferans genelde milletlerin yükselişi ve düşüşü ile ilgili özelde Müslümanların eğitim, sosyal ve kültürel alanlarda gerilemesi ile ilgiliydi. Timur (1336-1405), Bâbür (1483-1530) ve Evrengzîb’in (Âlemgir) (1618-1707) dönemlerini Müslüman Hindistan tarihinde cesaret, nezaket ve otokontrol gibi erdemlerin olduğu bir dönem olarak örneklendirdi. Aynı Evrengzîb, (Âlemgir) bazı tarihçiler tarafından tiran, fanatik ve Müslüman olmayanlara karşı entrika sembolü olarak görülmektedir(Akt.Moizuddin, 1980).