Amaç: Torakolomber vertebral kompresyon kırıklarının konservatif tedavisinde hiperekstansiyon alçısı ve Jewett ateli ile elde edilen uzun dönem klinik ve radyolojik sonuçları değerlendirmek ve karşılaştırmak. Gereç ve Yöntemler: 2002-2012 yılları arasında T10 ve L2 arasında stabil kompresyon kırıkları olan ve hipe- rekstansiyon alçı (Grup A) veya Jewett ateli (Grup B) ile konservatif tedavi uygulanan hastalar retrospektif olarak değerlendirildi. Ağrı düzeyleri Görsel Analog Ölçeği (VAS) ile, fonksiyonel durum Oswestry Engellilik Endeksi (ODI) ile, kifotik açı Cobb yöntemi ile değerlendirilmiş ve hasta memnuniyeti de kaydedilmiştir. Bulgular: Toplam 35 hasta çalışmaya dahil edilmiştir (Destek grubu: n = 18; Alçı grubu: n = 17). Gruplar ara- sında yaş, cinsiyet, kemik mineral yoğunluğu (KMY) indeksi veya takip süresi açısından istatistiksel olarak an- lamlı bir fark yoktu (p > 0,05). Ancak, alçı grubunda hastanede kalış süresi anlamlı olarak daha uzundu (2,1 ± 0,68 gün vs. 1,1 ± 0,52 gün, p < 0,001). Kifotik deformitenin ilerlemesi alçı grubunda anlamlı olarak daha azdı (p=0,042). Önemli bir komplikasyon görülmedi, ancak brace grubunda daha erken mobilizasyon sağlandı. Sonuç: Jewett brace, erken mobilizasyon ve fonksiyonel iyileşme açısından avantajlar sağlasa da, hipereks- tansiyon alçısı uzun vadeli kifotik ilerlemeyi sınırlamada daha etkili olmuştur.
Objective: To evaluate and compare the long-term clinical and radiological outcomes of hyperextension casting and Jewett bracing for the conservative management of thoracolumbar vertebral compression fractures. Material and Methods: Patients with stable compression fractures between T10 and L2, treated conservatively with either hyperextension casting (Group A) or Jewett bracing (Group B) from 2002 to 2012, were retrospectively reviewed. Pain levels were assessed using the Visual Analog Scale (VAS), functional status via the Oswestry Disability Index (ODI), kyphotic angle by the Cobb method, and patient satisfaction was also recorded. Results: A total of 35 patients were included (Brace group: n = 18; Cast group: n = 17). There were no statistically significant differences between groups in terms of age, sex, bone mineral density (BMD) index, or follow-up duration (p > 0.05). However, hospital stay was significantly longer in the cast group (2.1 ± 0.68 days vs. 1.1 ± 0.52 days, p < 0.001). Kyphotic deformity progression was significantly less in the cast group (p=0.042). No major complications occurred, but earlier mobilization was achieved in the brace group. Conclusion: Although Jewett bracing provided advantages regarding early mobilization and functional recovery, hyperextension casting was more effective in limiting long-term kyphotic progression.
