214. Ulusal uhaflık; “Daha Uzun Tatil, Kesintisiz Yaz ve Verimli Eğitim(!)

Creative Commons License

Karaağaçlı M.

”http://www.mektepligazete.com. , cilt.4, sa.3, ss.1-4, 2026 (Hakemsiz Dergi)

Özet

Ulusal Eğitimde Yeni Bir Sloganik Tuhaflık;

“Daha Uzun Tatil, Kesintisiz Yaz ve Verimli Eğitim(!)”

 

Dr. Öğr. Üyesi Mustafa KARAAĞAÇLI

G.Ü. Gazi Eğitim Fakültesi, EBB Öğr. Üyesi.

 

1.MEB’den Tuhaf Sloganik Tatil Şirinliği

Türkiye Eğitim Coğrafyası’nın  tek  yetke  kurumsalı MEB  sloganlarla  eğitim  yönetimine yeni bir tuhaflık daha ekledi.

 

Güncel güzellemelerle; kulağa hoş ama  gelişime boş  gelen  şirinliklerle  eğitim bilim  alanını lekeleyen  her  girişim eğitim bilime  katkı değil; “eğitimi bitime!” getiriyor. Öte  yandan da “amatör tariflerle  bilimsel  çözümlere ulaşılmayacağı eğitim politikalarına yön  verenler tarafından bilinmiş görülmüyor!” (Karaağaçlı, 2025a).

 

Ulusal eğitim  politikleriyle; son  söylemlerde dillendirilen; “daha uzun tatil, kesintisiz  yaz ve verimli eğitim” sloganı  gerçekte (1)Haziran döneminde   okulların  bitişini  daha  erkene çekerken;  (2)Eylül  döneminde okulların başlangıcını  daha geç tarihe atıyor.

 

Bu tatil şirinliğinin  amacı ise “çocukların  daha uzun kesintisiz verimli yaz tatili  yapmalarını sağlamak”  olarak  gerekçelendiriliyor.

 

Memlekette  çocukları okulla  iç  içe yapma  dışılık  olan bu tuhaf  niyet; “kimsenin okula gitmek  istemediği  iklimi daha  da  lekeleyecek fotoğrafını  veriyor!”

 

Çünkü;  var olan  eğitim algısı ve  21. Yüzyıl Esameli Model güzellemeleriyle” toplumsal  uzlaşıdan yoksun   eğitim ve okul  yönetselleriyle hakikaten  “severek okula gidenlerin  kimler olduğu  merak edilirken; kimlerin memnun  edilmeye çalışıldığı  sorgulaması ise “konu  yanlış anlaşıldı ve  manipüle edildi!”  diye savunuluyor.

 

2. Sınıf, Okul ve   Eğitim   Bileşenlerinin  “Yaşam Alanı” Olduğuna Özel Somutlamalar

Sınıf, okul ve  eğitim bileşenlerinin “sosyal eğitsel ve kültürel  ve eğlenceli yaşam alanı olması gerektiği şu özgün uygulamalarla  somutlanmaktadır:

 

1.Gelenekçi yaygın eğitsel kabüllerde  John Dewey  bakışıyla  “okul=yaşamdır” (Dewey, 1907).

 

2.Üretken ve emekçi eğitim fizik-mekanlarının somut adresleri olan  “Köy Enstitüleri” yaşam alanının toplumsal iç içelik  yerleri  olarak tarihsel kesitte özgünlükleriyle anılmaya devam etmektedir (Tonguç, 2004).

 

3.Yenilikçi yaklaşımın öncülerinden  olan Paul Freire’nin “özgürlük  özneli eğitim”  önermeleri ise  paralı  yani bankacı eğitimle ezilmişlerin emekçi  ailelerin çocuklarının eğitim  dünyalarına ses olmada parasız-kamusal eğitime kimlik kazandırmasıyla  tanınmaktadır (Freire, 1997; Freire, 2019; Karaağaçlı, 2025b).

 

Yeni özneli tutucu ve kuşatmacı liberal eğitsel krizlere  sadece üç somut  örnek  olan  yukarı satırlarda anılan girişimler  “okulun yaşam  alanı olmasını” dolayısıyla; okula  yakınlaşmalara  özel iklimler sunarken;  memlekette  velilere  ve  çocuklara tatil şirinlikleri yapan politiklerin  okulun  ve eğitim iklimin sevimli hale getirilemeyeceğini göre-me-dikleri gözleniyor.