Bir Umut Metafiziği Olarak Gabriel Marcel Felsefesi


Koç E.

Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, ss.171-194, 2008 (Hakemli Üniversite Dergisi)

  • Basım Tarihi: 2008
  • Dergi Adı: Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi
  • Sayfa Sayıları: ss.171-194

Özet

ÖZET

Gabriel Marcel, teist varoluşçuluğun Fransa’daki ünlü simalarından biridir. Ona göre

insan, tamamlanmış, son halini almış bir ürün olmayıp, oluş halindeki bir varlıktır. Yani insan

somut bir durumdan bir diğerine geçecek surette daima yolculuk (seyir) halinde olan ‘gezgin bir

varlık’, Marcel’in ifadesiyle bir homo viator’dur. Homo viator, bir umut insandır. Umut, onun

için bir yaşam biçimidir. Umut, insanın dünya içindeki fiziksel seyri açısından olduğu kadar,

kendini gerçekleştirme amacıyla Mutlak Varlığa yönelme sürecindeki metafizik seyri açısından

da büyük önem taşır. Zira umut, kişinin kendini gerçekleştirme yolundaki kararlılığıdır. Mutlak

gerçeklikle doğrudan bütünleşmeyi yani ‘katılımı’ temel alan Marcel felsefesinde kişi, umut

ederek onayladığı ve tüm samimiyetiyle kendisine yöneldiği ya da umutsuzca reddederek

yollarını ayırdığı Varlıkla ilişkisine göre kendi ontolojik anlam ve değerini fark edebilecektir.

Umut, Varlık Sırrına bir katılım biçimi olduğu için o, insan varoluşunun ontolojik derinliğinin

de bir göstergesidir.

Anahtar Kelimeler: Umut, Umutsuzluk, Arzu, Tutsaklık, Sabır

The Philosophy Of Gabriel Marcel As A Hope Metaphysics

ABSTRACT

Gabriel Marcel is one of the famous faces of the theist existentialism of French.

According to him, mankind is not a completed and finalized being; it is an existing being. In

other words, mankind is a “travelling existence” that is always on a journey from one concrete

condition to another and according to Marcel’s expression mankind is a homo viator. Homo

viator is a man of hope. Hope is a life style for mankind. Hope is very important for mankind

not only for his physical journey on earth, but also for his metaphysical journey of tending

himself to the Absolute Being intending himself to his own actualization. For, the hope is the

determination of mankind of actualization of him. The person in the philosophy of Marcel that

is based on direct integration with the reality, in other words “the participation”, will be able to

realize his ontological meaning and value according to the relationship with the Absolute Being

he tends or regrets hopelessly. Because hope is a way of participation to the Secret of Being, it

is an indicator of the ontological depth of the human being.

Key Words: Hope, Despair, Desire, Captivity, Patience