Özofagogastrik Bileşke Morfolojisi, Gastroözofageal Reflü Hastalığı Şüphesiyle Değerlendirilen Hastalarda Objektif Reflü Yükü ile İlişkilidir

Creative Commons License

ÇETİNKAYA Ö., Cindoruk M., Karakan T., kekilli m., KALKAN Ç., DEMİR B.

Kafkas Tıp Bilimleri Dergisi, cilt.16, sa.2, ss.239-245, 2026 (TRDizin)

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, yüksek çözünürlüklü manometri ile tanımlanan özofagogastrik bileşke (EGJ) morfolojisinin, gastroözofa- geal reflü hastalığı (GÖRH) şüphesi ile değerlendirilen erişkinlerde objektif reflü yükü ile ilişkili olup olmadığını değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Ocak 2021–Aralık 2025 tarihleri arasında değerlendirilen ardışık erişkin hastalar retrospektif olarak tarandı. Dışlama kriterleri uygulandıktan sonra, 36 kanallı yüksek çözünür - lüklü manometri ve proton pompa inhibitörü (PPI) kullanılmayan dönemde pH-metri değerlendirmesi tamamlanan 243 hasta çalışmaya dâhil edildi. Anormal asit maruziyet süresi (AET), AET >%6 olarak tanımlandı. İlişkiler parametrik olmayan testler ve yaş, cinsiyet, hiatal herni boyutu ve alt özofagus sfinkter basıncı için düzeltilmiş lojistik regresyon analizleri ile değerlendirildi. Bulgular: Hastaların ortalama yaşı 42,0 yıl olup 146’sı (%60,1) erkek- ti. Özofagogastrik bileşke morfolojisi 111 hastada Tip I, 81 hastada Tip II ve 51 hastada Tip III olarak sınıflandırıldı. Anormal AET sırasıyla Tip I, Tip II ve Tip III gruplarında %38,7, %22,2 ve %78,4 oranında saptandı (p<0,001). Medyan AET değerleri sırasıyla %3,66, %3,75 ve %10,79 idi (p<0,001). Genişletilmiş modelde, Tip III EGJ morfolo- jisi Tip I ile karşılaştırıldığında anormal AET ile bağımsız olarak ilişkili bulunmaya devam etti (OR 5,08; %95 GA 1,21–21,24; p=0,026). Sonuç: Tip III EGJ morfolojisi daha yüksek objektif reflü yükü ile ilişkili bulunurken, Tip II heterojen bir patern göstermiştir. Özofagogastrik bileşke morfolojisi ambulatuvar reflü testlerini tamamlayıcı bir araç olabilir ancak bu testlerin yerine kullanılmamalıdır.
Aim: To evaluate whether high-resolution manometry-defined esophagogastric junction (EGJ) morphology is associated with objective reflux burden in adults evaluated for suspected gastro - esophageal reflux disease. Materials and methods: Consecutive adults evaluated between January 2021 and December 2025 were retrospectively screened. After exclusions, 243 patients who completed 36-channel high- resolution manometry and off-proton-pump-inhibitor pH-metry were included. Abnormal acid exposure time (AET) was defined as AET >6%. Associations were assessed using non-parametric tests and logistic regression adjusted for age, sex, hiatal hernia size, and lower esophageal sphincter pressure. Results: Mean age was 42.0 years and 146 patients (60.1%) were male. Esophagogastric junction morphology was Type I in 111 pa- tients, Type II in 81, and Type III in 51. Abnormal AET occurred in 38.7%, 22.2%, and 78.4% of Types I, II, and III, respectively (p<0.001). Median AET was 3.66%, 3.75%, and 10.79% (p<0.001). In the extended model, Type III remained associated with abnor - mal AET compared with Type I (OR 5.08, 95% CI 1.21–21.24; p=0.026). Conclusion: Type III EGJ morphology was associated with higher objective reflux burden, whereas Type II showed a heterogeneous pattern. Esophagogastric junction morphology may complement, but should not replace, ambulatory reflux testing.