Mikroyapılardan Makroiklimlere: Türkiye’de Hypocassida subferruginea ve Cassida palaestina Türlerinin SEM Temelli Ayırt Edilmesi ve MaxEnt ile Habitat Uygunluğunun Değerlendirilmesi
Open Life Sciences, cilt.21, sa.1, ss.1-20, 2026 (SCI-Expanded, Scopus)
- Yayın Türü: Makale / Tam Makale
- Cilt numarası: 21 Sayı: 1
- Basım Tarihi: 2026
- Dergi Adı: Open Life Sciences
- Derginin Tarandığı İndeksler: Scopus, Science Citation Index Expanded (SCI-EXPANDED), BIOSIS, CAB Abstracts, Directory of Open Access Journals, Zoological Record
- Sayfa Sayıları: ss.1-20
- Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
- Gazi Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Bu çalışma, Türkiye’de bulunan iki Cassidini türü olan Hypocassida subferruginea (Schrank, 1776) ve Cassida palaestina Reiche & Saulcy, 1858’in morfolojik farklılaşmasını ve iklim koşullarına bağlı habitat uygunluğunu araştırmak amacıyla taramalı elektron mikroskobu (SEM) ve MaxEnt ekolojik niş modellemesini bir arada kullanmaktadır.
SEM analizleri, Hypocassida cinsinde pronotumun altında bulunan derin boyuna anten olukları da dâhil olmak üzere belirgin ayırt edici farklılıkları ortaya koymuş ve bu bulgular Cassidinae alt familyası içerisinde cins düzeyindeki farklılaşmayı desteklemiştir. Anten sensillaları, sternal yapılar ve tarsomer morfolojisinde de ek farklılıklar gözlemlenmiştir.
H. subferruginea türünün pupa evresi ilk kez tanımlanırken, C. palaestina türünün beşinci larva evresi SEM kullanılarak belgelenmiştir. Ergin öncesi gelişim evreleri, karnabahar biçimli sensillalar, skoli farklılaşması ve stigma ile ilişkili yapılar gibi daha önce yeterince bildirilmemiş morfolojik karakterleri ortaya koyarak Cassidini morfolojisi açısından yeni tanısal özellikler sağlamıştır.
Habitat uygunluğu, türlerin yayılış kayıtları ve WorldClim v2.1 biyoklimatik değişkenleri kullanılarak modellenmiştir. Modeller yüksek tahmin performansı göstermiştir (H. subferruginea için AUC = 0,942; C. palaestina için AUC = 0,997). Sıcaklık değişkenleri H. subferruginea türünün dağılımını belirleyen başlıca faktörler olurken, C. palaestina türünün dağılımında hem sıcaklık hem de yağış değişkenlerinin etkili olduğu belirlenmiştir.
Tahmin edilen potansiyel dağılımlar, Türkiye’de kuzey-güney doğrultusunda belirgin bir ekolojik gradyan bulunduğunu göstermiştir. SEM ve ekolojik modellemenin birlikte kullanılması, Cassidini tribusu içerisinde taksonomi, türlerin ayırt edilmesi ve ekolojik farklılaşmanın anlaşılması açısından değerli bilgiler sunmaktadır.
This study integrates scanning electron micro-
scopy (SEM) and MaxEnt ecological niche modeling to investigate morphological differentiation and climate-
driven habitat suitability of two Cassidini species in Türkiye, Hypocassida subferruginea (Schrank, 1776) and Cassida palaestina Reiche & Saulcy, 1858. SEM analyses revealed distinct diagnostic differences, including the deep longitudinal antennal grooves beneath the pronotum in Hypocassida, supporting genus-level divergence within Cassidinae. Additional differences were observed in antennal sensilla, sternal structures, and tarsomere morphology. The pupal stage of H. subferruginea is described for the first time, while the fifth instar larva of C. palaestina is documented using SEM. Immature stages provided previously underreported characters, including cauliflower shaped sensilla, scoli differentiation, and spiracularassociated structures, contributing new diagnostic traits for Cassidini morphology. Habitat suitability was modeled using occurrence records and WorldClim v2.1 bioclimatic variables. Models showed high predictive performance (AUC = 0.942 for H. subferruginea; 0.997 for C. palaestina). Temperature variables were the primary drivers of H. subferruginea distribution, whereas both temperature and precipitation influenced C. palaestina. Predicted distributions indicated a clear north–south ecological gradient in Türkiye. The combined use of SEM and ecological modeling provides valuable insights into taxonomy, species differentiation, and ecological divergence within Cassidini.