Normal ve Hiperglisemi Durumlarında Polifenollerin Kardiyomiyosit Fonksiyonu Üzerindeki Etkisi: Deneysel Çalışma


Creative Commons License

Mutlu G. K., INAN E. A., ERDOGAN B. R., Dirican Z. E. Y., Ari N.

Literatür Eczacılık Bilimleri Dergisi, cilt.15, sa.1, ss.8-15, 2026 (TRDizin)

Özet

Amaç: Kardiyovasküler komplikasyonlar, diyabetik hastalarda morbidite ve mortalitenin önde gelen nedenleri arasındadır. Hiperglisemi, bu komplikasyonların patogenezinde önemli bir rol oynamaktadır. Hipertrofi ve fonksiyonel anormallikler dâhil olmak üzere çeşitli zararlı kardiyovasküler etkilere yol açmaktadır. Öte yandan diyetle alınan polifenollerin, kalp hastalıklarının gelişimi üzerinde önleyici etkileri olduğu bilinmektedir. Bu polifenoller, kan glukoz seviyelerini düzenlemekte ve diyabette koruyucu etkilere aracılık etmektedir. Ne var ki bu polifenollerin, hücresel düzeyde doğrudan kardiyak etkileri olup olmadığı bilinmemektedir. Bu nedenle çalışmamızda, normal ve yüksek glukoz konsantrasyonları varlığında farklı sınıflardan yaygın olarak tüketilen çeşitli polifenolik maddelerin (resveratrol, kuersetin, apigenin, genistein) etkilerinin araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: İzole sıçan ventriküler kardiyomiyositleri, polifenollerin varlığında veya yokluğunda normal (5.5 mM) ve yüksek (25.5 mM) glukoz koşullarında inkübe edilmiştir. Kontraktil fonksiyon, hücre kısalması ve yeniden uzaması sırasında hücre uzunluğundaki değişimlerin video tabanlı kenar tespit sistemi kullanılarak ölçülmesiyle değerlendirilmiştir. Sarkoplazmik/endoplazmik retikulum Ca²⁺-ATPaz (SERCA) ve Na⁺/K⁺- ATPaz protein ekspresyon düzeyleri Western blot analizi ile belirlenmiştir. Bulgular: Yüksek glukoz konsantrasyonları ile kısa süreli kültüre edilen hücrelerde, bozulan kontraktilite parametreleri “diyabet benzeri” bir duruma neden olmaktadır. Kontraktil fonksiyonun korunmasında, test edilen polifenoller arasında en belirgin etki resveratrol ile gözlenmiştir. Diğer polifenoller ise kısmi veya sınırlı etkiler göstermiştir. Sonuç: Resveratrol tedavisinin, hücreleri hiperglisemiye karşı korumada diğer polifenolik bileşiklere kıyasla üstünlük taşıdığı gözlenmiştir.
Objective: Cardiovascular complications are the leading causes of morbidity and mortality in diabetic patients. Hyperglycemia plays a significant role in the pathogenesis of these complications, leading to detrimental cardiovascular effects, including hypertrophy and functional abnormalities. Conversely, dietary polyphenols are known to have preventive effects on the development of cardiac diseases. These polyphenols regulate blood glucose levels and offer protective effects in diabetes. Nevertheless, to our knowledge, their direct cardiac effects at the cellular level remain unknown. Thus, we aimed to investigate the effects of various commonly consumed polyphenolic substances from different classes (resveratrol, quercetin, apigenin, genistein) under normal and high glucose concentrations. Material and Methods: Isolated rat ventricular cardiomyocytes were incubated under normal (5.5 mM) or high (25.5 mM) glucose conditions in the presence or absence of polyphenols. Contractile function was evaluated using a video-based edge-detection system by measuring changes in cell length during shortening and relengthening. Protein expression levels of sarcoplasmic/endoplasmic reticulum Ca²⁺-ATPase (SERCA) and Na⁺/K⁺-ATPase were determined by Western blot analysis. Results: High glucose impaired contractility, inducing a “diabetes-like” condition without affecting protein expression levels. Among the tested polyphenols, resveratrol most effectively preserved contractile function. The other polyphenols had partial or limited effects. Conclusion: Resveratrol showed superior cardioprotective properties against hyperglycemiainduced dysfunction at the cellular level, highlighting its potential as a therapeutic adjunct in diabetes.