Amaç: İskelet displazisi, iskelet sisteminin gelişimini etkileyen heterojen hastalık gurubudur. Kompleks doğası nedeniyle, klinik ya da radyolojik değerlendirmeler bilgi verici olabilir; ancak moleküler yaklaşımlar ayırıcı tanı ve alt tiplerin belirlenmesi açısından daha etkilidir. Kohort çalışmaları ilişkili genleri ve varyantları aydınlatmış olsa da bu konuda halen çalışmaya ihtiyaç duyulmaktadır. Sunulan çalışma bir Türk kohortunda genotip-fenotip ilişkisini araştırmayı amaçlamaktadır. Yöntemler: Sunulan çalışmaya 36 hasta dahil edilmiştir. Hastalar, Genetik İskelet Hastalıklarının Nozolojisi, 2023’e göre gruplandırılmıştır. Genetik tanı algoritmasına uygun olarak hastalara Sanger dizileme, hedefli gen paneli, klinik ekzom dizileme ya da tüm ekzom dizileme çalışılmıştır. Tespit edilen spesifik varyantlar için mevcut literatür derlenmiştir. Bulgular: Katılımcılar arasında kadın sayısı (%63,9), erken sayısından (%36,1) daha fazladır. Kritik olarak, 16 hastanın (%45,7) ebeveynleri akrabadır. Otuz altı hastanın 29’unda patojenik ya da olası patojenik varyant tespit edilmiştir. Dizileme metoduna bağlı olarak tanı verimi %80’dir. Nozolojiye göre moleküler tanısı en yüksek olan gruplar, grup 2, tip II kolajen hastalıkları (5 hastada COL2A1 varyantları) ve grup 34, kraniosinostozlu sendromlar (5 hastada FGFR2, FGFR3, TWIST1 ya da SMO varyantları) şeklindedir. Sonuç: Sunulan çalışma, bir Türk kohortunda, iskelet displazisinde genetik ve fenotipik varyasyonları vurgulamıştır. Elde edilen bulguların mevcut literatüre katkı sunması ve hasta takibi ve değerlendirmesi açısından klinisyenleri yönlendirmesi beklenmektedir.
Objective: Skeletal dysplasia is a heterogeneous disease affecting the development of the skeletal system. Due to its complexity, clinical or radiological examinations can be informative; therefore, molecular approaches may be more effective for differential diagnosis and may assist in clarifying subtypes. Although studies in cohorts have identified associated genes and variants, further research is needed. This study aims to investigate the genotype-phenotype relationship in a Turkish cohort. Methods: Thirty-six patients were involved in the study. Patients were classified according to the 2023 revision of the Nosology of Genetic Diseases of the Skeletal System. Following the genetic diagnostic algorithm, Sanger sequencing, targeted gene panels, clinical exome sequencing, or whole exome sequencing were performed. The existing literature was reviewed for some of the identified variants. Results: The proportion of females (63.9%) was higher than that of males (36.1%). Notably, the parents of 16 patients (45.7%) were consanguineous. Pathogenic or likely pathogenic variants were identified in 29 of 36 patients, while variants of uncertain significance were identified in 6 patients. The diagnostic yield was 80% based on sequencing methods. The groups with the highest number of molecular diagnoses were group 2, type II collagen disorders (5 patients with COL2A1 variants), and group 34, syndromes with craniosynostosis (5 patients with FGFR2, FGFR3, TWIST1, or SMO variants), according to nosology. Conclusion: This study emphasizes the genetic and phenotypic variation in skeletal dysplasia within a Turkish cohort. We expect these findings to contribute to the current literature and help clinicians in patient follow-up and assessment.
