Amaç: Bu çalışmanın amacı, anterior restorasyonlarda kullanılan üç tek renkli ve bir adet geleneksel rezin kompozitin renk uyumu potansiyeli (CAP) üzerine bizotaj preparasyonunun etkisini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntemler: Çalışmada üç tek renkli (Omnichroma, Vitra APS Unique, Charisma Topaz One ve bir adet geleneksel (Estellite Sigma Quick) incelendi. A2 renkli akrilik kalıplarda 6 mm çapında, 2 mm derinliğinde, bizotajsız veya 2 mm, 45° bizotaj uygulanmış kaviteler hazırlandı. Her grup 10 örnekten oluştu (n=10). Restorasyonlar tek tabaka halinde yerleştirildi, ışıkla polimerize edildi, polisajı yapıldı ve 24 saat distile suda bekletildi. Renk parametreleri (L*, a*, b*) spektrofotometre (VITA Easyshade V) ile ölçüldü; ΔE değerleri CIEDE2000 formülüne göre hesaplandı. Renk uyumu potansiyel indeksi (CAP-I)=1–(ΔEDUAL/ΔESINGLE) olarak belirlendi. Veriler ANOVA , t-Test ve Tamhane post-hoc testleri ile analiz edildi (α=0.05). Bulgular: CAP-I değerleri bizotajsız gruplarda 0.57–0.86, bizotaj uygulanan gruplarda 0.85–0.94 arasında değişti. Bizotajlı tasarım ile bizotajsız kaviteler arasında anlamlı fark Omnichroma grupları dışında bulunmadı (p=0.003). Omnichroma bizotajsız grupta en düşük, Estellite ise genel olarak en yüksek CAP değerini gösterdi. Sonuç: Bizotaj preparasyonu test edilen rezin kompozitlerin renk uyumu potansiyelini anlamlı şekilde etkilememiştir. Estetik entegrasyonda kavite tasarımından çok restoratif materyalin optik özellikleri belirleyici görünmektedir. Bu nedenle, uygun kompozit seçimi anterior restorasyonlarda doğal görünüm elde edilmesi açısından kritik öneme sahiptir.
Aim: This study aimed to evaluate the effect of bevel preparation on the color adjustment potential (CAP) of three universal oneshade and one conventional resin composite used in anterior restorations. Materials and Methods: Three universal one-shade (Omnichroma, Vitra APS Unique, Charisma Topaz One and one conventional resin composite (Estellite Sigma Quick) were tested. Standardized cavities (6 mm diameter, 2 mm depth) were prepared in A2-shade acrylic molds, either without bevel or with a 2 mm, 45° bevel. Each group consisted of ten specimens (n=10). Restorations were placed in a single increment, lightcured, polished, and stored in distilled water for 24 hours. Color parameters (L*, a*, b*) were measured using a spectrophotometer (VITA Easyshade V), and ΔE values were calculated with the CIEDE2000 formula. The color adjustment potential index (CAP-I) was determined as CAP-I = 1 – (ΔEDUAL/ΔESINGLE). Data were analyzed using the t- test, ANOVA and Tamhane post hoc tests (α=0.05). Results: CAP-I values ranged from 0.57 to 0.86 in non-beveled and 0.85 to 0.94 in beveled groups. No statistically significant differences were found between bevel and and non-bevel designs except Omnichroma group (p=0.003). Omnichroma showed the lowest CAP in non-beveled groups (p<0.05), whereas Estellite demonstrated the highest overall values. Conclusion: Bevel preparation did not significantly affect the color adjustment potential of tested composites except Omnichroma groups. The optical characteristics of restorative materials appear to have a greater influence than cavity design on esthetic blending. Therefore, appropriate composite selection remains critical for achieving natural integration in anterior restorations.
