Yapay Çürükten-Etkilenmiş Dentinde Hava-Partikül Aşındırma Tekniklerinin Makaslama Bağlanma Dayanımına Etkisi

Creative Commons License

Başerdem C., Kedici Alp C.

TDB 29. Uluslararası Dişhekimliği Kongresi, İstanbul, Türkiye, 1 - 04 Ekim 2026, ss.250-251, (Özet Bildiri)

  • Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
  • Basıldığı Şehir: İstanbul
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.250-251
  • Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
  • Gazi Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

YAPAY ÇÜRÜKTEN-ETKİLENMİŞ DENTİNDE HAVA-PARTİKÜL AŞINDIRMA TEKNİKLERİNİN MAKASLAMA BAĞLANMA DAYANIMINA ETKİSİ

AMAÇ:Bu çalışmanın amacı, yapay olarak oluşturulan çürükten-etkilenmiş dentinde farklı hava-partikül aşındırma tekniklerinin üniversal bir adeziv sistemin makaslama bağlanma dayanımı üzerindeki etkisini değerlendirmek ve dentin yüzeylerinde meydana gelen morfolojik değişiklikleri taramalı elektron mikroskobu (SEM) ile incelemektir. GEREÇ VE YÖNTEM:Çalışmada 180 molar diş makaslama bağlanma dayanımı testi için, 24 molar diş ise SEM analizi için kullanıldı. Örnekler sağlam dentin (SD) ve yapay olarak oluşturulan çürükten-etkilenmiş dentin (ÇED) olmak üzere iki ana gruba ayrıldı. ÇED modeli pH döngüsü yöntemiyle oluşturuldu ve demineralizasyon optik koherens tomografi (OCT) cihazı(Solix Optovue, ABD) ile doğrulandı. Her iki dentin tipinde kontrol grubu, 53 μm alüminyum oksit, 29 μm alüminyum oksit, alüminyum trihidroksit, yumuşak sodyum bikarbonat ve biyoaktif cam olmak üzere altı yüzey işlem grubu oluşturuldu (n = 15). Hava-partikül aşındırma işlemleri Aquacare Twin(Velopex-İngiltere) cihazı ile uygulandı. Ardından üniversal adeziv sistem(G2 Bond-GC Tokyo-Japonya) ve rezin kompozit(Filtek Z250-Solventum) kullanılarak restorasyonlar tamamlandı. Makaslama bağlanma dayanımı universal test cihazında ölçüldü. Dentin yüzey morfolojisi FE-SEM ile değerlendirildi. BULGULAR:Tüm gruplarda SD'nin makaslama bağlanma dayanımı değerleri ÇED'ye göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha yüksek bulundu. Her iki dentin tipinde de en yüksek bağlanma dayanımı biyoaktif cam grubunda, en düşük değerler ise yumuşak sodyum bikarbonat grubunda elde edildi. Sağlam dentinde biyoaktif cam grubu diğer gruplarından anlamlı olarak daha yüksek bağlanma dayanımı değerleri gösterdi (p < 0,025). ÇED'de ise biyoaktif cam grubu yalnızca yumuşak sodyum bikarbonat grubuna göre anlamlı fark gösterdi. SEM incelemelerinde, hava-partikül aşındırma uygulamalarının partikül tipine bağlı yüzey morfolojisi değişiklikleri oluşturduğu gözlendi. SONUÇ:Hava-partikül aşındırma teknikleri üniversal adeziv sistemin dentine bağlanma dayanımını kullanılan partikül tipine bağlı olarak etkilemektedir. Biyoaktif cam uygulaması hem sağlam dentinde hem de çürükten-etkilenmiş dentinde en yüksek bağlanma dayanımı değerleri göstermiştir. Çürükten-etkilenmiş dentin ise tüm yüzey işlem gruplarında sağlam dentine göre daha düşük bağlanma dayanımı değerleri göstermiştir. Anahtar Kelimeler: Çürükten-etkilenmiş dentin;Hava-partikül aşındırma teknikleri;Makaslama bağlanma dayanımı

EFFECT OF AİR-PARTİCLE ABRASİON TECHNİQUES ON THE SHEAR BOND STRENGTH OF ARTİFİCİAL CARİES-AFFECTED DENTİN

AIM:The aim of this study was to evaluate the effect of different air-particle abrasion techniques on the shear bond strength of a universal adhesive system to artificially created caries-affected dentin and to examine dentin surface morphology using scanning electron microscopy (SEM). MATERIAL AND METHODS:A total of 180 human molars were used for the shear bond strength test, and 24 specimens for SEM analysis. Specimens were divided into sound dentin (SD) and artificially created caries-affected dentin (CAD). The CAD model was established using a pH-cycling protocol, and demineralization was confirmed by optical coherence tomography (OCT) (Solix Optovue,USA). Six surface treatment groups were created for each dentin type: control, 53 μm aluminum oxide, 29 μm aluminum oxide, aluminum trihydroxide, soft sodium bicarbonate, and bioactive glass (n = 15). Air-particle abrasion was performed using the AquaCare Twin (Velopex,UK) system. Restorations were completed with a universal adhesive system(G2 Bond Universal-GC Corporation, Tokyo, Japan) and resin composite. Shear bond strength was measured using a universal testing machine, and dentin surface morphology was evaluated by FE-SEM. RESULTS:SD exhibited significantly higher shear bond strength than CAD in all groups. In both dentin types, the highest bond strength was observed in the bioactive glass group and the lowest in the soft sodium bicarbonate group. In SD, the bioactive glass group showed significantly higher bond strength than all other groups (p < 0.025). In CAD, it differed significantly only from the soft sodium bicarbonate group. SEM analysis revealed particle-dependent alterations in dentin surface morphology following air-particle abrasion. CONCLUSION:Air-particle abrasion techniques influence the dentin bond strength of a universal adhesive system depending on the type of abrasive particle used. Bioactive glass application provided the highest bond strength values in both sound and caries-affected dentin. However, caries-affected dentin exhibited lower bond strength values than sound dentin in all surface treatment groups. Keywords: Air-particle abrasion techniques;Caries-affected dentin;Shear bond strength