Diyabetin nadir bir komplikasyonu: Kısa sürede osteomiyelit gelişen diyabetik el


Erdoğan F., Cerit E. T., Yalçın M. M., Aktürk M. Y., Törüner F. S., Karakoç M. A., ...Daha Fazla

62. ULUSAL DİYABET Metabolizma ve Beslenme Hastalıkları KONGRESİ, Antalya, Türkiye, 15 - 18 Mayıs 2026, ss.456-457, (Tam Metin Bildiri)

  • Yayın Türü: Bildiri / Tam Metin Bildiri
  • Basıldığı Şehir: Antalya
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.456-457
  • Gazi Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

GİRİŞ VE AMAÇ: Diyabetin kronik komplikasyonlarından olan diyabetik ayak iyi bilinmekle birlikte, diyabetik

el daha nadir görülen bir durumdur. Diyabetik el enfeksiyonlarında osteomiyelit gelişimi amputasyon riskini

belirgin şekilde artırmaktadır. Kontrolsüz seyreden tip 2 diabetes mellitus tanılı hastada sol el dördüncü

parmakta travma sonrası osteomiyelit gelişimini sunmaktayız.

YÖNTEM: Olgunun klinik, laboratuvar ve radyolojik bulguları değerlendirilmiştir.

BULGULAR: 58 yaşında kadın hasta kan şekeri yüksekliği ve sol elde şişlik şikayetiyle hastanemize başvurdu.

Özgeçmişinde 10 yıldır tip 2 diabetes mellitus mevcuttu. 6 ay önce bazal bolus insülin tedavisini kendi isteği

ile bıraktığı öğrenilen hastanın oral antidiyabetik kullanımı da yoktu. 2 hafta önce sol elinin merdiven

korkuluğuna sıkışması sonrası dördüncü parmağında şişlik ve akıntı geliştiği öğrenildi. Sol el dördüncü

parmakta pürülan akıntı, ödem ve eritem mevcuttu. Eritem ve ödem el dorsal yüzüne doğru yayılım

göstermekteydi. Başvuru sırasında yapılan tetkiklerinde glukoz 443 mg/dL, Hb1c: %13,3 ve akut faz

reaktanlarında yükseklik saptandı. Direkt grafisinde fraktür saptanmadı. Parmaktan alınan apse kültüründe

Klebsiella oxytoca, Streptococcus agalactiae ve Staphylococcus aureus üredi. Manyetik rezonans

görüntülemesinde sol el dördüncü parmak distal falanksta osteomiyelit saptandı. Hastaya enfeksiyon

hastalıkları önerisiyle ampisilin sulbaktam ve linezolid tedavisi antibiyogram sonuçları gözetilerek başlandı.

Kan şekeri bazal bolus insülin tedavisi ile regüle edildi. Tedavi başlandıktan sonraki günler içerisinde el ve

parmaktaki eritem ve ödemde belirgin gerileme izlendi.

TARTIŞMA VE SONUÇ: Diyabetik el enfeksiyonları günlük yaşamı önemli ölçüde etkileyebilecek bir durum

olması nedeniyle ciddi bir morbidite kaynağıdır. Olgumuzda apse kültüründe üç farklı mikroorganizma

üremesi enfeksiyonun polimikrobiyal doğasını göstermektedir. Polimikrobiyal enfeksiyonlar bu hasta

grubunda sık görülmekte olup tedavi sürecini zorlaştırmaktadır. Erken ve uygun tedavi ile amputasyon riski

azaltılabilir. Olgumuz diyabetik hastalarda minör travma sonrası elde gelişen lezyonların kısa süre içinde

osteomiyelite kadar ilerleyebildiğini ve bu nedenle ihmal edilmemesi gerektiğini vurgulamaktadır.