Florokinolonların tendon iyileşmesine etkisi


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilimleri, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2006

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: TUĞCAN DEMİR

Danışman: EMİN ERTUĞRUL ŞENER

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

46 ÖZET AMAÇ: Florokinolon tendinopatisi, son 20 yılda gündeme gelen bir sorundur. Bu ilaçların kullanımının geniş etkinlikleri nedeniyle artması sorunu daha da güncel hale getirmektedir. Bununla birlikte, florokinolonların tetiklediği tendinopatiye neden olan patolojik mekanizmalar çok az anlaşılabilmiştir. Inflamasyon, tenotoksisite ve matriks proteinleri üzerine olan etkiler literatürde bildirilmektedir. Bu mekanizamalardan hangisinin esas rolü oynadığı bilinmemektedir. Biz bu çalışmada, siprofloksasinin tendon iyileşmesine olan etkisini inceleyerek, yukarıda sayılan mekanizmaların hangisinin daha önemli olabileceğini anlamaya çalıştık. GEREÇ VE YÖNTEM: Kırk adet rat, onarh gruplar halinde dörde ayrıldı. Tüm gruplarda, asil tendonu kesildi ve primer tamir uyguandı. İki grup deneğe 1 hafta boyunca oral olarak siprofloksasin uygulandı. Diğer iki grup, kontrol grubu olarak kullanıldı ve tendon iyileşmeleri boyunca herhangi bir ilaç uygulanmadı. Siprofloksasin uygulanan ve uygulanmayan birer grup birinci haftada ve yine aynı şekilde birer grup üçüncü haftada feda edilerek asil tendonlan çıkartıldı. Çıkarılan asil tendonlan biyomekanik ve histolojik incelemeye tabi tutuldu. BULGULAR: Birinci hafta sonunda, iyileşen tendon dokusunun biyomekanik dayanıklılığı, siprofloksasin alan grup ve kontrol grubunda sırasıyla 5.2 N ve 11.2 N olarak saptandı. Aradaki fark istatistiksel olarak anlamlıydı (p< 0.05). Histolojik olarak, 1. hafta değerlendirmesinde, siprofloksasin alan grupta, kontrol grubuna göre inflamasyonun belirgin bir şekilde daha şiddetli olduğu tespit edildi. Üçüncü hafta sonunda, iyileşen47 tendon dokusunun biyomekanik dayanıklılığı, siprofloksasin grubunda, kontrol grubuna göre istatistiksel olarak daha fazlaydı ( sırasıyla 28.7 N ve 20.7 N, p<0.05). Histolojik değerlendirme de, 3. hafta sonunda siprofloksasin grubunda tendon iyileşmesinin kontrol grubuna göre daha iyi olduğunu gösterdi. SONUÇ: Bu çalışma, siprofloksasinin inflamatuvar evrenin şiddetim, olasılıkla sitokinler ve NO aracılığıyla arttırarak, tendon iyileşmesini olumlu yönde etkilediğini göstermiştir. Bu mekanizmaların, florokinolon tendinopatisinin en azandan başlangıcında, etkili olduğu düşünülmektedir. Anahtar kelimeler: Florokinolonlar, tendon iyileşmesi, tendinopati, inflamasyon.