Pediatrik onkoloji hastalarında yoğun bakım ünitesi yatışlarının retrospektif değerlendirilmesi


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2025

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: MERVE GÜRSOY

Danışman: Özge Vural

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Bu çalışmada, Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Onkoloji Kliniğinde çocukluk çağı malignite tanısı ile takip edilen ve 2017–2024 yılları arasında Gazi Üniversitesi Çocuk Yoğun Bakım Ünitesine yatışı yapılan 18 yaş altı hastaların, yoğun bakım sürecindeki klinik durumlarının mortalite ve morbidite üzerine etkilerinin değerlendirilmesi, mortalite risk faktörlerinin belirlenmesi ve PRISM III, PELOD ile pSOFA mortalite skorlamalarının mortalite öngörüsündeki geçerlilik ve güvenilirliklerinin incelenmesi amaçlanmıştır.

Yöntem: Çalışmamızda Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı, Çocuk Onkoloji Bilim Dalında malign hastalık tanısı ile takipli, Ocak 2017-Haziran 2024 tarihleri arasında yoğun bakım desteği alan olguların elektronik kayıtları ve dosyaları retrospektif olarak incelenmiştir.

Bulgular: Bu çalışmada, Gazi Üniversitesi Çocuk Yoğun Bakım Ünitesi’nde (ÇYBÜ) 2017–2024 yılları arasında yatan 124 pediatrik onkoloji hastasının 229 yatışı değerlendirildi. Hastaların %55’i erkek, %45’i kız olup, ÇYBÜ yatış yaşı ortalama 6,5 yıl olarak saptandı. En sık primer malignite tanıları santral sinir sistemi tümörleri (%33), yumuşak doku tümörleri (%19) ve lenfoma (%15) idi. Yoğun bakım desteği gereksiniminin en sık aktif tedavi evresinde ortaya çıktığı görüldü. Başlıca ÇYBÜ başvuru nedeni solunum sıkıntısı, en yaygın organ disfonksiyonu ise solunum sistemi disfonksiyonuydu. Destek tedaviler arasında inotrop ilaç, mekanik ventilasyon, hemodiyaliz ve kan transfüzyonu ihtiyacının ve süresinin artışı, mortalite ile anlamlı şekilde ilişkili bulundu (p<0,001).

  Genel mortalite oranı %28,2 olarak belirlendi. Genel sağkalım (OS) ortalama 58,66±4,32 ay, olaysız sağkalım (EFS) ise ortalama 2,75±0,6 ay olarak hesaplandı. Bir yıllık OS %63,7 iken, 3 yıl ve sonrasında bu oran %56,7’de sabitlendi. EFS ise ilk ay sonunda %50, üçüncü ayda %28,6 ve beşinci ayda %20 düzeyine gerilediği görüldü.

  Mortalite skorlama sistemleri incelendiğinde PRISM III, PELOD ve pSOFA skorlarının artışı ile mortalite arasında anlamlı ilişki saptandı (p<0,001). Sağkalımı öngörmede en güçlü prognostik belirleyicinin PRISM III skoru olduğu belirlendi.

Sonuç: Kanser, çocukluk çağında önemli bir mortalite nedeni olmaya devam etmektedir. Tedavi olanaklarındaki gelişmelere rağmen pediatrik onkoloji hastalarının yoğun bakım desteğine duyduğu ihtiyaç giderek artmaktadır. Çalışmamızda, ÇYBÜ öncesinde kemoterapi uygulanmış olması, inotrop ilaç ve mekanik ventilasyon süresinin uzaması, kateter kültüründe üreme saptanması ve organ disfonksiyonu sayısının artması, mortalite riskini artıran faktörler olarak belirlenmiştir. PRISM III, PELOD ve pSOFA mortalite skorlarının yoğun bakım mortalitesini öngörmede güvenilir prognostik belirleyiciler olduğu gösterilmiştir.

Anahtar Kelimeler: Çocukluk Çağı Kanserleri, Çocuk Yoğun Bakım Ünitesi, Mortalite Skorlamaları