Yoğurulmuş Özdeş Numuneler İçin Konsolidasyon Testi Süre Ve Parametrelerinin Değerlendirilmesi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Mühendislik Fakültesi, İnşaat Mühendisliği, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2025
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: Ayşe Karaaslan Ülker
Danışman: Güneş Babagiray
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Konsolidasyon teorisi, zeminin konsolidasyon sürecindeki davranışını ve bu süreçte meydana gelen oturmaların büyüklüğü ile zamanlamasını açıklayan temel bir yaklaşımdır. Bu oturmalar sırasında ortaya çıkan deformasyonlar, genellikle uzun zaman dilimlerine yayılmaktadır. Bu çalışmada sunulan yeni konsolidasyon testi önerisinin temel hipotezi, konsolidasyon deney süresinin bir gün gibi kısa bir zamana indirgenmesini hedeflemektir. Bu hedef doğrultusunda, laboratuvar ortamında yeterli sayıda özdeş özelliklere sahip zemin numunesinin elde edilmesi amaçlanmıştır. Özdeş karakteristiklere sahip numunelerin laboratuvar koşullarında temini için santrifüj düzeneği kullanılmış ve yapay numuneler hazırlanmıştır. Üç farklı likit limit su içeriğine sahip zemin örnekleri hazırlanmış; her bir zemin numunesi için sırasıyla 300, 400, 500 ve 600 devir/dakika (RPM) olacak şekilde santrifüj deneyleri uygulanmıştır. Toplamda 96 adet zemin numunesi üzerinde hem geleneksel konsolidasyon deneyleri hem de bu çalışmada sunulan hipoteze dayalı alternatif yükleme senaryosu çerçevesinde günlük deneyler gerçekleştirilmiştir. Geleneksel yöntemde kademeli yükleme, suyun daha etkin drenajını sağlayarak özellikle yüksek efektif gerilme düzeylerinde boşluk oranlarında günlük yönteme göre daha belirgin azalmaya yol açmıştır. Likit limit arttıkça başlangıç boşluk oranı artarken, RPM artışı ise bu oranı düşürmüştür. RPM değerindeki artış, her iki yöntemde de ön konsolidasyon basıncının yükselmesine neden olmuştur. Ayrıca, sıkışma ve yeniden sıkışma indisleri geleneksel yöntemde, günlük yönteme kıyasla nispeten yüksek bulunmuştur.