kronik lenfositik lösemi tanılı hastaların birinci derece yakınlarında monoklonal B lenfositoz sıklığının araştırılması
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2010
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: TANER DEMİRCİ
Danışman: ABDULLAH MÜNCİ YAĞCI
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Kronik lenfositik lösemi, en sık görülen eriskin lösemi türüdür. MBL,KLL için öncül bir durumdur. Bu nedenle son yıllarda MBL sıklığını, ilerleyisini,genetiğini ve klinik özelliklerini tanımaya yönelik çok sayıda çalısma yapılmıstır.Biz de çalısmamızda sporadik KLL tanılı hastaların birinci derece yakınlarındaMBL sıklığını ve ailede akraba evliliği varlığında sıklığın değiskenlik gösteripgöstermediğini arastırdık.Çalısmaya 45 ayrı KLL tanılı hastanın birinci derece yakını olan 115 kisialındı. Bireylerin 54'ü erkek, 61'i kadındı ve 19 kisinin anne-baba arasındaüçüncü derece (birinci kuzen) yakınlıkta akraba evliliği mevcuttu. Hastalardanalınan periferik kan örnekleri dört renkli akım sitometri incelemesiyle MBLvarlığı açısından değerlendirildi. MBL saptanan olguların monoklonal mutlaklenfosit sayıları hesaplandı.115 hastanın 11'inde (%9,6) MBL saptandı. Bu oran erkeklerde %13(7/54), kadınlarda %6,6 (4/61) olarak bulundu. Anne-baba arasında akraba evliliğiolan bireylerin %10,5 (2/19)'inde MBL saptanırken olmayanlarda bu oran%9,4'tü (9/96). MBL saptanan 10 olgu (%8,6) CD5(+) fenotipindeyken (KLLbenzeri), 1 olgu (% 0,8) CD5(-) fenotipindeydi. MBL saptanan hastaların mutlakmonoklonal lenfosit sayılarının ortanca değeri 14,8 (3-28) olarak bulundu.Ülkemizde sağlıklı bireylerde MBL sıklığını gösteren veribulunmamaktadır. Çalısmamızda saptadığımız MBL sıklığı diğer ülkelerdebilinen sağlıklı topluluk oranlarından yüksekti. MBL'nin KLL'ye ilerleme oranıyıllık %1 gibi oldukça düsüktür. MBL saptanması durumunda takibin nasılolacağı da henüz bilinmemektedir. Bu durumun öğrenilmesi kisiler için stresolusturacağından yasam kalitesinin bozulmasına da yol açacaktır. Bu nedenleKLL hastalarının 1. derece yakınlarında tarama yapılması önerilmemektedir.