Medial açık kama proksimal tibial osteotomi hastalarında düzeltme açısının osteotomi dolma oranına etkisinin bilgisayarlı tomografi ile değerlendirilmesi ve erken dönem klinik sonuçlarla ilişkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2025
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MUHAMMET YILDIRIM
Danışman: HAKAN YUSUF SELEK
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Medial açık kama proksimal tibial osteotomi (MAKPTO), özellikle medial kompartman osteoartritine eşlik eden varus gonartroz varlığında uygulanan ve biyomekanik yük dağılımını lateral kompartmana yönlendirerek semptomatik rahatlama ve fonksiyonel iyileşme sağlayan etkili bir cerrahi yöntemdir. Çalışmadaki amacımız medial kompartman artrozu sebebiyle medial açık kama proksimal tibial osteotomi cerrahi tedavisiyle kliniğimizde tedavi edilen hastalarda osteotomi hattındaki kaynama oranını bilgisayarlı tomografi kullanılarak değerlendirmek ve erken dönem fonksiyonel skorlamalara etkisini, yapılan düzeltme miktarına göre karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji Kliniği tarafından yapılmıştır. 2023-2024 yılları arasında medial açık kama proksimal tibial osteotomi yapılan 30 hasta çalışmaya dahil edildi. Çalışma grubunu %43,3'ü (n=13) erkek, %56,7'si (n=17) kadındı. Çalışmaya dahil edilen hastaların yaş ortalaması 54,4 ±11,16 idi. (32-74). Hastaların postoperatif dönemde çekilen 3 boyutlu diz tomografileri retrospektif olarak değerlendirildi. 10 derece üzeri düzeltme yapılan hasta sayı 14 (%46,7), 10 derece altı düzeltme yaptığımız hasta sayısı 16'dır(%53,3). Hastaların postoperatif poliklinik kontrollerinde çekilen bilgisayarlı tomografi görüntüleri üzerinden osteotomi kaynama oranları ve klinik skorlamaları hesaplandı. Preop ve postop çekilen direk grafiler üzerinden açısal ölçümleri retrospektif olarak incelendi. Bulgular: Çalışmamızda 10° altı düzeltme yaptığımız hastaların ortalama kaynama oranları sırasıyla %91,8, 10° üstü düzeltme yaptığımız hastaların ortalama kaynama oranları %82.9 olarak ölçtük. 10 derece altı düzeltme yaptığımız hastalarda WOMAC ve Lysholm skorlarındaki iyileşme, 10 derece üstü düzeltme yaptığımız gruba göre istatiksel olarak daha olumlu çıkmıştır. Gruplar arası VAS skorlarındaki değişimde anlamlı fark bulunmadı. Sonuç: Bu çalışma bize osteotomi hattındaki kaynama oranının erken dönem klinik sonuçlarla ilişkisi olduğunu göstermiştir. Ayrıca yapacağımız düzeltme miktarının fazla olmasının kaynamayı olumsuz etkileyebildiğini ve bununda fonksiyonel skorlamalara olumsuz yansıyabileceğini ortaya koymuştur. Anahtar kelimeler: Proksimal tibial osteotomi; BT tabanlı kaynama değerlendirmesi, varus deformitesi; osteoartrit, düzeltme açısı; fonksiyonel sonuçlar