Astımlı hastalarda ilaç uyumunun astım kontrolü, havayolu inflamasyonu ve ataklar üzerine etkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2014
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: TUĞBA AKKALE
Danışman: İPEK KIVILCIM OĞUZÜLGEN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Astım hastalarında semptomlar, fonksiyonel ve inflamatuar parametrelerin kontrolü tedavi planını belirlemede temel faktörlerdir. Tedaviye uyumu iyi olan hastalarda bu parametrelerin normal düzeylerde olması beklenir. Çalışmamızda astımlı hastalarda tedaviye uyumun astım kontrolüne, hava yolu inflamasyonuna ve 6 ay içinde geçirilen ataklara etkisi araştırıldı. En az 6 aydır astım tanısı olan ve inhaler tedavi kullanan 113 hasta çalışmaya alındı. Hastaların solunum fonksiyon testi yapıldı, fraksiyone exhale nitrik oksit düzeyi (FENO) ölçüldü, astım kontrol testi ve Morisky 8-Maddeli İlaca Uyumluluk Ölçeği (MMAS-8) uygulandı. Altı ay sonra hastalara ulaşılarak bu süreçte astım atağı geçirip geçirmedikleri sorgulandı. AKT'ye göre %57.5 olgu kontrolsüzdü. MMAS-8'e göre olguların %49.6'sında tedavi uyumu kötü, %37.2'sinde orta idi. %24.1 olgunun FENO'su yüksekti. İlaç uyumu arttıkça astımın kontrol altında olma olasılığının arttığı (p<0.05) FENO'nun düşme eğiliminde olduğu görüldü. AKT ile MMAS-8 arasında pozitif korelasyon saptandı (r= 0.371 p=0.001). FENO eşik değeri 25 ppb olarak alındığında FENO değeri düşük olan hastalarda astım kontrol testi değerlerini daha yüksek olduğu görüldü (p<0.05). 6 ayda atak geçiren olguların başlangıç AKT değerlerinin ve FEV1 değerlerinin daha düşük olduğu görüldü (AKT ve FEV1 değerleri atak geçiren ve geçirmeyenlerde sırasıyla 17.5- % 65 ve 20.8- % 89.5, p<0.05) Sonuç olarak çalışmamızda; MMAS-8 ile belirlenen ilaç uyum düzeyinin astım kontrolünde önemli bir bileşen olduğu, güncel astım kontrolünün ve solunum fonksiyonlarının ise gelecek riskleri belirlemede dikkate alınması gereken parametreler olduğu gösterildi.