Uzay ortamı için tasarlanmış bir ekipmanın kukla modelinin yapısal analitik değerlendirmesi ve deneysel doğrulaması
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, -, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2025
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: CEMAL ALAT
Danışman: OLCAY ERSEL CANYURT
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu tez çalışmasında, LEO yörüngesinde görev yapacak bir uydu için tasarlanan bir ekipmanın kukla modelinin yapısal analitik değerlendirmesi ve deneysel doğrulaması gerçekleştirilmiştir. Gerçek ekipmanın henüz üretilmediği projelerde yapısal yeterlilik testlerini güvenli ve temsil edici bir donanım ile yürütebilmek amacıyla, dış geometrisi ve montaj arayüzleri gerçek ekipmanla birebir olan, tek parça AL7075-T651 malzemeden bir kukla ekipman tasarlanmıştır. Siemens NX ortamında oluşturulan model ile gerçek ekipman arasında kütlede yaklaşık %0,20, kütle merkezinde binde mertebesinde ve başlıca atalet momentlerinde birkaç yüzde mertebesinin altında fark elde edilmiştir. Siemens Simcenter ile oluşturulan sonlu eleman modelinde yapılan mesh yakınsama sonucunda, TET10 elemanlı yaklaşık 362 000 eleman içeren bir ağ yapısı benimsenmiş; montaj delikleri CBUSH-RBE2 elemanları ile modellenmiş ve SOL103 modal analizinde birinci doğal frekansın 262,2 Hz olduğu, böylece 140 Hz'lik fırlatıcı gereksiniminin emniyetle sağlandığı gösterilmiştir. Rastgele titreşim analizleri SOL111 çözüm tipiyle, fırlatıcı kaynaklı PSD ivme profilleri altında yürütülmüş; başlangıçta %2,5 olarak alınan sönüm oranı, savunma sanayi şirketi test merkezinde üç eksende gerçekleştirilen rastgele titreşim ve rezonans tarama testlerinden elde edilen PSD-frekans eğrileri üzerinden half-power bandwidth yöntemiyle hesaplanarak modele geri beslenmiştir. Analiz-test karşılaştırmalarında modal frekans farklarının yaklaşık %5, tepe PSD genlik farklarının yaklaşık %20 ve gRMS farklarının yaklaşık %10 mertebesinin altında kaldığı gösterilmiş; benzer düzeyde farklar gerçek ekipman sonlu eleman modeli ile kukla ekipman modeli arasındaki karşılaştırmalarda da elde edilmiştir. Sonuçlar, tasarlanan kukla ekipmanın gerçek ekipmanı kütle ve dinamik davranış açısından yeterli doğrulukta temsil ettiğini ve uydu yapısal yeterlilik modelinde kullanılabilecek düzeyde doğrulandığını ortaya koymakta; izlenen tasarım, modelleme, test ve korelasyon adımları benzer uydu ekipmanı projeleri için tekrarlanabilir bir metodoloji sunmaktadır.