Yaşlı Tip 2 Diyabetes Mellitus Tanılı Hastalarda SGLT-2 inhibitörü kullanımı ile sarkopeni ilişkisinin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2023
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: EREN YILMAZ
Danışman: Mehmet Ayhan Karakoç
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:AMAÇ: Çalışmamızda 60 yaş üzeri tip 2 diabetes mellitus tanılı hastalarda SGLT-2 inhibitörü kullanımının sarkopeni varlığı ve sarkopeni parametreleri üzerindeki etkisini belirlemeyi hedefledik. GİRİŞ: Tip 2 diabetes mellitus prevalansının yaşla beraber arttığı bilinmektedir. Yaşlı hastalarda diyabet ilişkili komplikasyonlar daha sık görülmektedir. Buna bağlı olarak T2DM tanısı olan yaşlı hastalarda sarkopeni daha sık görülmektedir. T2DM tedavisinde kullanılan ilaçlar sarkopeni ile ilişkileri yönünden incelenmiştir. SGLT-2 inhibitörü kullanan hastalarda yapılan bazı çalışmalarda bu ilaç grubunun kas kütlesini azaltmadan yağ kütlesini azalttığı gösterilmiştir. Ancak literatür taraması sonucunda SGLT-2 inhibitörü kullanan hastalarda sarkopeni parametrelerini inceleyen çalışma olmadığı görülmüştür. GEREÇ VE YÖNTEMLER: Çalışma tek merkezli multidisipliner ve tanımlayıcı olgu kontrol çalışması olup 25.10.2022 – 01.01.2023 tarihleri arasında Gazi Üniversitesi Endokrinoloji ve Geriatri bölümlerine ayaktan başvuran yaş, cinsiyet ve ek hastalık yönünden benzer, en az 1 yıldır SGLT-2 inhibitörü kullanan 45 T2DM hastası ve daha önce hiç SGLT-2 inhibitörü kullanmayan 45 T2DM hastası onamları alınarak dahil edildi. Hastaların demografik verileri, antropometrik ölçümleri ve sarkopeni parametreleri olgu rapor formuna kaydedildi. Hastalara el kavrama kuvveti ölçümü, biyoempedans analizi, 4 metre yürüme testi, 5 kez otur kalk testi ve ön uyluk kas kalınlığı ölçümü yapıldı. Sürekli değişkenlerin normal dağılıma uygunluğu Kolmogorov-Smirnov testi ile değerlendirildi. Kategorik değişkenlerin gruplar arası karşılaştırmalarında ki kare veya Fisher's exact testi kullanıldı. Sürekli değişkenlerin iki grup arasında karşılaştırmalarında Student t testi veya Mann Whitney U testi kullanıldı. Sürekli değişkenler arası doğrusal ilişki spearman korelasyon testi ile değerlendirildi. BULGULAR: SGLT-2 inhibitörü kullanan hastaların T2DM tanı süreleri anlamlı olarak uzun ve HbA1c değerleri anlamlı olarak yüksek olarak bulundu. İki grubun demografik verilerinde, antropometrik ölçümlerinde, sarkopeni sıklığında ve sarkopeni parametrelerinde anlamlı fark bulunmadı. SONUÇ: SGLT-2 inhibitörü ilaçların yaşlı popülasyonda sarkopeni riskini artırmadığı ve kullanımının bu yönüyle güvenli olacağı değerlendirilmiştir. Bu bulguların daha çok hastanın katıldığı büyük çalışmalar ile desteklenmesi gerektiği düşünülmektedir. Anahtar kelimeler: Tip 2 diabetes mellitus, sarkopeni, sodyum glukoz ko-transportör 2