Sprague-dawley ve wistar sıçanların alfa-adrenerjik agonist ajanlara cevaplarının ve endotel reaktivitelerinin karşılaştıırılması

---

Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, -, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2003

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: ZUHAL AKTAŞ

Danışman: FATMA AKAR

Özet:

-75- VI. ÖZET Sıçanlar, araştırma laboratuvarlarında sıklıkla kullanılan deney hayvanlarından birisidir. İzole organ banyolarında, endotel hücre fonksiyonunu inceleyen araştırmalar geriye dönük olarak tarandığında, bazı çalışmalarda Wistar albino bazı çalışmalarda ise Sprague dawley soyu sıçanların kullanıldığı görülmektedir. Bazı araştırmalarda ise, hayvanların soyu hiç belirtilmemiştir, cc-adrenerjik agonistlerin endotel bağımlı cevaplarında endotel hücre reaktivitesinin katkısının araştırmalar arasında heterojenite göstermektedir. Bu çalışmada, Wistar albino ve Sprague dawley sıçanlarda a -adrenerjik reseptör aracılıklı vazokonstriktör cevaplar karşılaştırılmıştır. Araştırmada, her iki soyun izole torasik aortalarında noradrenalin (10"8-104 M), fenilefrin (10"8-104 M), prazosin (10~6 M) varlığında noradrenalin (10"8-10'4 M) ve KCl'ün (5-80mmol) vazokonstriktör etkileri endoteli sağlam ve tahrip edilmiş dokular kullanılarak incelenmiştir. Bu çalışmada endotelsiz aortalarda, her iki soyda fenilefrin'e (10"8 -10"4 M ) ait doz-cevap eğrisindeki sola kayma, NA ( 10"8 -10"4 M )'ninkine göre çok daha çarpıcı olmaktadır. Bu bulgumuz, nitrik oksit sentaz inhibitörü L-NOARG (104 M) ile yaptığımız çalışmalarla desteklenmektedir. Seçici a ı-antagonisti prazosin (10"6 M) varlığında NA doz-cevap eğrisinin endotelli ve endotelsiz sıçan aortalarında her iki soyda da belirgin olarak değişmediği görülmektedir. Wistar ve Sprague sıçanlarda NA ve fenilefrin doz-cevap eğrileri endotelli ve endotelsiz-76- dokularda karşılaştırıldığında ise, gerek NA gerekse fenilefrin cevaplarının göreceli Emaks değerlerinin Wistar soyu sıçanlarda daha yüksek olduğu görülmektedir, endotelsiz dokularda bu iki agonistin vazokonstriktör etkilerindeki farklılık ise daha az dikkat çekici olmaktadır. L-NOARG varlığında yapılan çalışmalardaki iki tür arasındaki karşılaştırma, endotelsiz dokularda saptanan bulguları hemen hemen doğrulamaktadır KCI (5-80 mM) doz-cevap eğrileri endotelli ve endotelsiz aortalarda karşılaştırıldığında, Sprague soyu sıçanlarda herhangi bir farklılık göstermemekte fakat Wistar soyu sıçanlarda endotelsiz aortalar KCl'e daha yüksek gram kasılmalarla cevap vermektedir. Sonuç olarak bu çalışmanın bulguları, aı aracılıktı vazokonstriktör cevapların Sprague ve Wistar soyu sıçanların aortalarında anlamlı olarak farklılık gösterdiğini ortaya koymaktadır.Bu farklılık, endoteli sağlam aortalar arasında daha dikkat çekici olarak gözükmektedir. Ayrıca KCl'e cevaplarında iki soyun endotelli aortaları arasında farklılık göstermesi ilginç bulunmuştur. Bu çalışma, endotel fonksiyonu ve adrenerjik agonistlerin araştırıldığı çalışmalarda olduğu kadar diğer araştırmalarda da hayvan soyları arasında fizyolojik cevaplarda farklılık olabileceğini ortaya koyması açısından önemli sonuçlar ortaya koymaktadır.