Öğretmenlerin örgütsel sosyalleşme düzeyleri ile özyeterlik algı düzeyleri arasındaki ilişki
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2022
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: BEYZA GÜRBÜZ
Danışman: Feyzi Uluğ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Araştırmanın amacı, öğretmenlerin örgütsel sosyalleşme düzeyleri ile özyeterlik algı düzeyleri arasındaki ilişkiyi belirlemektir. Araştırmanın evrenini Ankara ili merkez ilçelerinde bulunan toplam 30 ortaokul içerisinde 2017- 2018 Eğitim Öğretim yılında görev yapmakta olan 423 öğretmen oluşturmaktadır. Belirtilen evrenden basit seçkisiz yolla belirlenen ölçekleri uygulamaya gönüllü öğretmenler ise örneklemi oluşturmaktadır. Örneklem için belirlenen okullarda görev yapan 423 öğretmene veri toplama aracı elden ulaştırılmıştır. Verilerin kontrolleri sırasında 23 anket yönergelere uygun doldurulmadığı için çıkarılmış ve geriye kalan 400 anket ile uygulamanın analizleri yapılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Erdoğan (2012)tarafından geliştirilen Örgütsel Sosyalleşme Ölçeği ile Tschannen-Moran ve Hoy (2001) tarafından geliştirilen Özyeterlik Ölçeği kullanılmıştır. Örgütsel Sosyalleşme Ölçeği 24 madde ve 5 alt boyuttan, Özyeterlik Ölçeği ise 3 boyut ve 24 maddeden oluşmaktadır. Ölçeklerin geçerlik ve güvenirlik çalışmaları ölçek sahipleri tarafından yapılmıştır. Verilerin analizi için SPSS 21.0 programı kullanılmış ve aritmetik ortalama, T-testi, tek yönlü varyans analizi, Post-hoc analizi ile korelasyon analizi uygulanmıştır. Araştırmada elde edilen sonuçlara göre; öğretmenlerin örgütsel sosyalleşme düzeyleri genel olarak olumlu ve yüksek düzeyde bulunmuştur. Öğretmenlerin örgütsel sosyalleşme düzeyinin en düşük olduğu örgütsel sosyalleşme boyutu örgüt dili ve tarihi iken, en yüksek olduğu örgütsel sosyalleşme boyutunun ise mesleki yeterlik olduğu görülmüştür. Öğretmenlerin örgütsel sosyalleşme düzeyleri ile cinsiyet, yaş, mesleki kıdem, kurumda çalışma süresi, eğitim durumu değişkenleri arasında anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Öğretmenlerin özyeterlik düzeyleri genel olarak olumlu ve yüksek düzeyde bulunmuştur. Öğretmenlerin özyeterlik düzeyinin en düşük olduğu özyeterlik boyutu öğrenci katılımı, en yüksek olduğu özyeterlik boyutunun ise sınıf yönetimi olduğu görülmüştür. Öğretmenlerin özyeterlik düzeyleri ile mesleki kıdem, kurumda çalışma süresi, eğitim durumu değişkenleri arasında anlamlı farklılıklar bulunurken; cinsiyet ve yaş değişkenleri arasında anlamlı farklılıklara rastlanmamıştır. Çalışmaya katılan öğretmenlerin algılarına göre örgütsel sosyalleşme ile özyeterlik alt boyutları arasında orta düzeyde pozitif ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Regresyon analizi sonuçlarına göre öğretmen özyeterliğinin, örgütsel sosyalleşme algısının pozitif yönlü ve anlamlı bir yordayıcısı olduğu görülmektedir. Araştırmanın bulguları doğrultusunda, uygulayıcı ve araştırmacılara bazı önerilerde bulunulmuştur.