Ankara'da geçici koruma kapsamındaki Suriyelilerin farklılaşan gündelik yaşam pratikleri: Altındağ örneği
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, ŞEHİR VE BÖLGE PLANLAMA ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2020
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: SEZEN SAVRAN
Danışman: Necibe Aydan Sat
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:2011 yılında başlayan Suriye iç savaşı, yoğun bir nüfusun ülkesinden zorunlu olarak ayrılmasına neden olmuştur. 2011-2015 yılları arasında Türkiye-Suriye sınırında uygulanan açık kapı politikası sonucunda, milyonlarca Suriyeli göçmen Türkiye'ye göç etmeye başlamıştır ve bu süreçte kentlerde kendiliğinden gelişen göçmen yerleşimleri oluşmuştur. Bu çalışmanın temel amaçları; Suriyeli göçmenlerin Ankara kentindeki mekânsal dağılımını ve mekânsal ayrışma düzeyini ortaya koymak ve bu dağılıma göre en yoğun göçmen yerleşimlerinde mekân-bağımlı gündelik yaşam pratiklerini araştırmaktır. Çalışmanın kuramsal çerçevesini göç ve mekân ilişkisi ile 'Kentsel Adacıklar' ve 'Gündelik Yaşam Pratikleri' kavramları oluşturmaktadır. Gündelik yaşam pratikleri; barınma, çalışma, kentsel hizmetlerden yararlanma, çalışma dışı zamanlar ve sosyal ilişkiler kategorileri altında incelenmiştir. Çalışmada nicel ve nitel yöntemler birbirini tamamlayıcı biçimde bir arada kullanılmıştır. Nicel boyutta Benzeşmezlik Endeksi kullanılarak Ankara'daki Suriyeli göçmenlerin ayrışma düzeyi ortaya konmuştur. Nitel boyutta ise Lefebvre ve De Certeau'nun Gündelik Yaşam Pratikleri kuramlarından yararlanılarak, Suriyeli Kentsel Adacığında yürütülen araştırma derinleştirilmiştir. Kuramsal ve yöntemsel düzeydeki bu ele alış, tezin özgünlüğünü oluşturmuştur. Sonuç olarak tez; Suriyeli göçmenlerin Ankara'ya yerleşimlerini etkileyen dinamikleri, kentteki Suriyeli nüfusun mekânsal dağılımını ve gündelik yaşamlarını ortaya çıkartmıştır. Suriyeli göçmenlerin Ankara'da orta-yüksek ayrışma düzeyinde olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca; geçici koruma yaklaşımı, belirsizlikler yaratan politikalar ve hâkim stratejiler karşısında Suriyelilerin barınma, çalışma, kentsel hizmetlerden yararlanma, çalışma dışı zamanlar ve sosyal ilişkiler konularında geliştirdikleri taktikler ortaya konmuştur. Elde edilen bulguların, politika yapım ve planlama süreçleri için nasıl değerlendirilebileceğine ilişkin öneriler geliştirilmiştir.