İnley restorasyonların kavite duvarına adaptasyonu ve mikrosızıntısı üzerine kavite preparasyon tekniklerinin ve farklı materyallerinin kullanımının etkisi
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, DİŞ HASTALIKLARI VE TEDAVİSİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2006
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: İLKNUR ÜNLÜ
Danışman: OYA BALA
Özet:-132 VII. ÖZET Inley restorasyonların başarısında ideal bir kavite formunun oluşturulabilmesi ve restorasyonda kullanılan restoratif materyalin özellikleri önem taşımaktadır. Bu tez çalışmasının amacı inley restorasyonların kavite duvarlarına adaptasyonu ve mikrosızıntısı üzerine farklı kavite preparasyon teknikleri (geleneksel frez veya sonic prep vario 60°) ve farklı yapıdaki materyallerin kullanımının etkisini incelemektir. Çalışmamızda çekilmiş, çürüksüz 154 adet büyük azı dişi kullanıldı. 4 adet diş ayrıldı kalan 150 adet diş herbirinde 75'şer adet olacak şekilde rastgele iki gruba (Grup A ve B) ayrıldı. Grup A'daki dişlere geleneksel fissür frez kullanılarak Sınıf II inley kaviteleri (okluzalde 2 mm derinliğinde, 3 mm genişliğinde aproksimalde ise 3 mm derinlik ve 3 mm genişliğinde olacak şekilde) hazırlandı. Daha sonra inley kavitesi hazırlanan dişler herbirinde 15'er adet olacak şekilde beş alt gruba ayrıldı. Grup A-1'deki dişler hibrit tip bir kompozit rezin (Brilliant Dİ) ile restore edilerek kontrol grubu oluşturuldu. Grup A-2'deki dişler aynı kompozit rezin ile direkt yöntemle hazırlanan kompozit inleylerle, Grup A-3'deki dişler ise yine aynı kompozit rezin ile indirekt yöntem ile hazırlanan kompozit inleyler ile restore edildiler. Grup A-4'deki dişler seromer esaslı bir materyal olan Artglass ile, Grup A-5'deki-133 dişler ise seramik esaslı bir materyal olan IPS Empress ile restore edildiler. Grup B'deki dişlerin inley kavitelerinin okluzal yüzeyleri Grup A'daki gibi elmas fissür frezlerle, arayüz kaviteleri ise başlangıç olarak elmas fissür frezle, esas ve son şekillendirilmesi ise sonic prep vario 60° ile hazırlandı, inley kaviteleri hazırlanan Grup B'deki dişler de herbirinde 15'er adet olacak şekilde beş alt gruba (Grup B-1, Grup B-2, Grup B-3, Grup B-4 ve Grup B-5) ayrıldı. Bu grupların restorasyonları da Grup A'da kullanılan materyaller ve teknikler kullanılarak yapıldı. Hazırlanan inley restorasyonlar kavitelere dual olarak sertleşen rezin siman (Duocement Plus) ile yapıştırıldı. Restorasyonu tamamlanan dişler 3 gün 37°C'de yapay tükürük içerisinde bekletildikten sonra 5 ve 55 C° 'de 500 kez ısısısal değişim testine tabi tutuldular. Bu işlemin sonunda her gruptaki örneklerin sızıntı testine tabi tutulacak 10 adedi % 0.5'lik bazik fuksin içerisinde 24 saat süreyle bekletildikten sonra boyadan çıkarılarak tüm örnekler şeffaf soğuk akril içerisine gömüldüler. Akrile gömülen örnekler düşük hızda kesme fonksiyonu olan kesme cihazı ile restorasyonların ortasından geçecek şekilde iki parçaya ayrıldılar ve her gruptaki 15'er dişin bazik fuksine tabi tutulmayan 5 adedi SEM'da değerlendirilmek üzere hazırlandı. SEM'da restorasyon ile kavite yüzeyi arasındaki aralanmalar incelenerek bunların boyutları kaydedildi ve daha134 sonra restorasyonların kavite duvarına adaptasyon yüzdeleri hesaplandı. 10 adet diş ise ışık mikroskobunda X32 büyütmede restorasyon ile kavite duvarı arasında mikrosızıntı oluşumu açısından değerlendirildiler. Kavite preparasyon yöntemlerinin kavite yüzeyindeki direkt etkilerini inceleyebilmek için çalışmanın başında ayrılan 4 dişe Grup A ve Grup B'deki (herbirinde 2 adet olacak şekilde) gibi inley kaviteleri hazırlandı ve bu kavitelerin yüzeyleri SEM'da incelendi. SEM ile yapılan değerlendirme sonucunda kavite preparasyonu sonik prep vario 60° ile hazırlanan restorasyon gruplarının (Grup B) kavite duvarına adaptasyonlarının kavite preparasyonu geleneksel frez ile hazırlanan restorasyon gruplarının (Grup A) kavite duvarına adaptasyonlarından daha iyi olduğu ve aralarında istatistiksel olarak önemli farklılıkların olduğu belirlendi (p 0.05), aproksimal bölgede ise kavite preparasyonu sonik prep vario 60° ile hazırlanan restorasyon gruplarının kavite duvarına adaptasyonunun kavite preparasyonu geleneksel frez ile hazırlanan restorasyon gruplarının kavite duvarına adaptasyonundan daha iyi olduğu ve aralarında istatistiksel olarak önemli farklılıkların olduğu gözlendi (p 0.05). Her iki grupta da en fazla sızıntının Brilliant kompozitle restore edilen kontrol gruplarında (Grup A-1 ve Grup B-1) gözlendiği tespit edildi. Ayrıca tüm gruplarda aproksimal bölgede okluzal bölgeye oranla daha fazla sızıntı olduğu gözlendi.Bu doğrultuda inley restorasyonların yapımında kavite preperasyonunda sonik prep vario 60° gibi uçların kullanımının geleneksel frezlere göre tercih edilebileceği ortaya çıkmıştır. Ayrıca inley materyali olarak seramik esaslı inley materyali IPS Empress'in ve direkt veya indirekt yöntemle hazırlanan kompozit rezinlerin inley materyalleri olarak tercih edilmesi de inley restorasyonların başarısını arttıracaktır.