Başlangıç oklüzal çürüklerin gözle muayene, geleneksel radyografi, direkt dijital radyografi ve lazer floresans cihazı ile değerlendirilmesi

---

Tezin Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, ORAL DİAGNOZ VE RADYOLOJİ ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2004

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: MERYEM TORAMAN ALKURT

Danışman: OYA BALA

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu tez çalışmasında, çürük teşhisinde kullanılan temel klinik yöntemlerden olan gözle muayene, geleneksel radyografi ve direct dijital radyografi ve son yıllarda geliştirilen yeni bir lazer floresans cihazının (Diagnodent, KaVo, Almanya) başlangıç oklüzal çürüklerinin teşhisinde etkinliklerini altın standart olarak kabul edilen histolojik değerlendirme kriterleri ile karşılaştırarak araştırılmıştır. Çalışmada 250 adet yeni çekilmiş, gözle görülür kavitasyonu olmayan daimi büyük azı ve küçük azı dişi kullanıldı. Standard izasyon şartları sağlandıktan sonra dişlerin geleneksel radyografi ve RVG ile görüntüleri alındı. Daha sonra dişlerin gözle muayeneleri, radyografik değerlendirmeleri ve Diagnodent ölçümleri iki gözlemci tarafından birbirinden bağımsız olarak yapıldı. Diagnodent ölçümleri iki hafta sonra aynı şartlarda tekrarlandı. Histolojik değerlendirme, dişler % 0.5' lik bazik fuksin içinde bekletildikten ve takiben oklüzal fossanın ortasından geçecek şekilde mezio - distal yönde iki eşit parçaya bölündükten sonra steromikroskopta x10 büyütmede yapıldı. Gözle muayene, radyografik yöntemler ve histolojik değerlendirme sonuçlarının birbiri ile uyumu ve gözlemciler arasındaki uyum değerlendirmesi Kappa analizi ile, Diagnodent ölçümlerinin diğer yöntemlerle uyumu tanımlayıcı istatistikler ile ve Diagnodent ölçümlerinin histolojik değerlendirme ile uyumu ROC eğrileri kullanılarak yapıldı. Ayrıca her değerlendirme yöntemi için sensitivite ve spesifiteleri hesaplandı. Değerlendirilen tüm yöntemlerin birbiri ile uyumlarının zayıf olduğu gözlendi. Gözlemciler arasındaki uyum değerlendirildiğinde, geleneksel radyografinin, gözle muayene ve RVG'ye oranla bir miktar daha uyumlu iken, Diagnodent ölçümleri için gözlemciler arası uyum % 71 olarak bulunmuştur. Aynı gözlemcinin tekrar eden ölçümleriarasındaki uyum ise % 50 civarındadır. Gözle muayene ve radyografik tekniklerin spesifiteleri yüksek, sensitiviteleri düşük bulunurken, Diagnodent ölçümlerinin spesifıteleri düşük sensitiviteleri yüksek bulunmuştur. Çalışma sonuçlarına göre; özellikle başlangıç oklüzal çürüklerinin teşhisinde test edilen tekniklerden hiç birinin tek başına güvenilir olmadığını ve Diagnodent'in yüksek oranda yanlış pozitif teşhise yol açacağını düşünmekteyiz.