Rotator manşet lezyonu olan hastalarda skapular kas enduransının kas kuvveti, ağrı ve fonksiyon ile ilişkisi


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, FİZYOTERAPİ VE REHABİLİTASYON ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2016

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: UĞUR SÖZLÜ

Danışman: SELDA BAŞAR

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu çalışma, omuz rotator manşet lezyonunda (RML) skapular kas enduransı (SKE) ile kas kuvveti, ağrı ve fonksiyon arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla 53 hasta ve 23 sağlıklı kontrol üzerinde gerçekleştirilmiştir. Çalışma grubundaki hastaların 25'inde (% 47,2) subakromial sıkışma sendromu (SSS), 28'inde (% 52,8) parsiyel rotator manşet yırtığı (RMY) mevcuttu. SSS grubundaki hastaların 11'i kadın 14'ü erkek olup, yaş ortalamaları 41±9 yıl, parsiyel RMY grubundaki hastaların 16'sı kadın 12'si erkek yaş ortalamaları ise 54±5 yıldır. Kontrol grubundaki bireylerin ise 12'si kadın 11'i erkek olup yaş ortalamaları 48±10 yıldır. Tüm hastaların ayrıntılı hikâyeleri ve fiziksel özellikleri not edildikten sonra ağrı, klinik testler, normal eklem hareketi, SKE, kas kuvveti, The Functional Impairment Test-Head, and Neck/Shoulder/Arm (FIT-HaNSA) değerlendirmeleri ile omuza yönelik son durum ölçütleri: Constant&Murley, Shoulder Pain and Disability Index (SPADI), Nothingam Sağlık Profili (NHP) yapılmıştır. Hasta ve kontrol gruplarının SKE ile kas kuvveti, ağrı ve fonksiyon ile olan ilişkileri incelenmiştir. Parsiyel RMY grubunda, SKE ile serratus anterior, orta trapez, omuz fleksör, ekstansör ve abduktörleri, supraspinatus, pektoralis majör ile el bileği fleksör ve ekstansör kas kuvvetleri arasında SSS grubunda ise bu kaslara ek olarak alt trapez kas kuvveti ile SKE arasında pozitif yönde, değişen derecelerde ve istatistiksel olarak anlamlı ilişki olduğu belirlenmiştir (p 0,05). SSS ve parsiyel RMY gruplarında SKE ile FIT-HaNSA arasında pozitif yönde, mükemmel derecede ve istatistiksel olarak anlamlı ilişki tespit edilmiştir (p<0,05). Kontrol grubunda ise pozitif yönde, orta derecede yine istatistiksel olarak anlamlı ilişki saptanmıştır (p<0,05). Sonuç olarak, SKE'nin azaldığı SSS ve parsiyel RMY hastalarında kas kuvvetinin azalacağı, hem objektif hem subjektif omuz parametrelerinin kötüleşebileceği ve aktivite ağrısının artabileceği tespit edilmiştir. SSS ve parsiyel RMY hastalarında omuz ağrısının azaltılması ve fonksiyonelliğin geliştirilmesi için SKE ile ilişkili bulunan kas gruplarının egzersiz programlarının rehabilitasyon çalışmalarında şekillendirilmesi ve SKE'lerinin arttırılması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.