Farklı çalışma boyu belirleme yöntemlerinin apikalden taşan debris miktarına etkisi
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Klinik Bilimler, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2023
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: GİZEM KAPLAN
Danışman: ALİ CEMAL TINAZ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Çalışmanın amacı; kabul görmüş iki farklı çalışma uzunluğu belirleme yöntemi kullanarak kök kanal preparasyonundan sonra apikalden taşan debris miktarını karşılaştırmaktır. Benzer uzunluklara sahip 65 adet alt birinci küçük azı dişi seçildi, her grupta 13 diş olmak üzere rastgele 5 gruba ayrıldı. Giriş kaviteleri açıldı, her grupta belirlenen yöntemle çalışma uzunluğu hesaplandı. Dişler apeksin 1 mm koronalden teflon bant ile sarılarak hassas terazide tartıldı. Agar jel eppendorf tüplerine enjekte edildi ve dişler mine-sement birleşimi hizasında gömüldü, +4 °C'de 12 saat sertleşmeye bırakıldı. Dişli tüpler hassas terazide tartılarak başlangıç ağırlıkları kaydedildi. Grup 1; radyografik çalışma uzunluğuna göre (RWL 1), Grup 2; radyografik çalışma uzunluğundan 1 mm çıkarılarak (RWL 2), Grup 3; Propex Pixi cihazı ile 0.0 noktasına göre (EWL 1), Grup 4; Propex Pixi cihazı ile 0.5 noktasına göre (EWL 2), Grup 5; Propex Pixi cihazı ile 0.0 noktasına göre ölçülüp klinik olarak 0.5 mm çıkarılarak (EWL 3) çalışma boyları kaydedildi. #40.06'ya kadar belirlenen çalışma boylarında eğelerle preparasyon yapıldı. Her eğe arasında 2 ml distile su ile irrigasyon yapıldı. Son irrigasyondan sonra örnekler kağıt konilerle kurutuldu, eppendorf tüplerinden çıkarıldı. Dişsiz tüpler son kez tartıldı. Taşan debris miktarı, dişsiz tüplerin son değerlerinden ilk değerleri çıkarılarak hesaplandı. Çalışma sonucuna göre tüm gruplar birbirinden farklıydı; RWL 1 ve RWL 2 arasında ve EWL 1, EWL 2 ve EWL 3 arasında anlamlı bir fark yoktu (p>0,05). En fazla taşan debris miktarı RWL 1 grubunda, en az EWL 3 grubunda bulundu. Tüm çalışma boyu belirleme yöntemleri, debrisin apikalden taşmasına neden oldu. Radyografik yöntem kullanılan gruplarda, önemli ölçüde daha fazla debris taşımı gözlendi. Elektronik apeks bulucu cihazlarla 0.0 noktasından ölçüm yapılması ve daha sonra klinik olarak 0.5 mm'nin çıkarılması, daha az debris çıkışına neden olduğu için postoperatif rahatsızlıkları önlemek ve daha ideal kanal tedavisi için önerilebilir.