Streptozotosin ile diyabet yapılmış sıçanlarda leptin uygulamasının eksizyonel cilt yara dokuları ve plazma nitrik oksit düzeylerine etkileri
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Temel Tıp Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2003
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ŞEBNEM GÜLEN
Danışman: SİBEL DİNCER
Özet:51 VI. Özet Bu çalışmada eksizyonel deri yaralarına sistemik ve/veya topikal leptin uygulamasının sağlıklı ve Streptozotosin (STZ) ile diyabet oluşturulmuş sıçanlarda yara dokusu ve plazma nitrik oksit düzeylerine etkisi incelenmiştir. Ortalama ağırlıkları 250 ± 6.5 gr olan Wistar türü erkek sıçanlar (n=24) önce diyabetik olan (STZ-DM) ve olmayan (NDM) olmak üzere iki ana gruba ayrıldı. STZ- DM grubundaki sıçanlar periton içine tek doz (55 mg/kg) sitrat tampon içinde çözünmüş STZ uygulaması ile diyabetik yapıldılar. NDM grubundakilere ise eşit hacimde sitrat tampon enjekte edildi. Enjeksiyonlardan 7 gün sonra yapılan ölçümlerde kan şekeri 300 mg/dl ve üzerinde olan ve diyabetik kabul edilen sıçanlar ile kan şekeri normal sınırlarda olan diyabetsiz sıçanların sırt derilerinde dermal punch aleti ile tam cilt kalınlığında eksizyonel yaralar oluşturuldu. Yara oluşturulmasının ardından STZ-DM ve NDM grubu sıçanlar iki alt gruba ayrılarak leptin ve/veya taşıyıcı PBS (fosfat tampon solüsyonu) uygulamalarına tabi tutuldular. Yara yapılan günden itibaren 5 gün süreyle sıçanlar periton içi (i.p.) (0.1 mg/kg/gün) ve topikal (5 ug/yara/gün) olmak üzere rekombinant sıçan leptini ve/veya taşıyıcı (PBS) ile tedavi edildi. 6. gün hayvanlar Tiyopental anestezisi ile feda edilerek kanları ve yara dokuları alındı. Plazmada ve yara dokularında nitrik oksit düzeylerinin göstergesi olan nitrat-nitrit düzeyleri modifiye Griess yöntemi ile ölçüldü ve NOx olarak ifade edildi. Verilerin istatistiksel değerlendirmesinde Kruskal Wallis, Mann Whitney U ve Wilcoxon testleri kullanıldı. p<0.05 anlamlı olarak kabul edildi. Sistemik leptin uygulaması PBS uygulaması ile karşılaştırıldığında, diyabetsiz hayvanlarda anlamlı şekilde daha yüksek plazma NOx düzeyleri görülürken (p=0.002), STZ bağımlı diyabetlilerde anlamlı bir fark gözlenmedi.52 Yara NOx düzeyleri diyabetik hayvanlarda ve sistemik ve/veya topikal leptin uygulanmış hem diyabetik hem de diyabetsiz sıçanlarda, hiç leptin tedavisi almamış kontrol yaralara göre anlamlı şekilde daha düşük bulundu. Sonuçlarımız leptinin plazma ve yara dokularında NOx düzeylerini normal ve diyabetik koşullarda farklı şekilde etkileyebildiğini ve yara iyileşmesi üzerinde düzenleyici bir rol oynayabileceğini göstermektedir.