Tip 1 diyabetli çocuklarda kemik mineral dansitesi etkilenimi ve bu etkilenimde HBA1c, diyabet süresi ve pubertenin rolü
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2005
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MAHMUT ORHUN ÇAMURDAN
Danışman: PEYAMİ CİNAZ
Özet:66 ÖZET Osteopeni-osteoporoz, kemik kulesindeki azalma veya kemiğin yapısındaki bozulma şeklinde tanımlanır ve diyabetin kronik komplikasyonları arasında yer almaktadır. Çalışmaya yaşları 3.6-20.7 yıl, diyabet süreleri 0.0-15.4 yıl arasında değişen 58 tip 1 diyabetli olgu alındı. Onaltı olgu yeni tanı almış çocuklardı(DiyabetYenitanı). Olguların kemik mineral dansitesi, HbA1c, IGF-I, IGFBP-3, Ca, P, Mg, 24 saatlik idrarda Ca ölçümleri yapıldı. Eski tartılı diyabetlilerde(DiyabetEskitanı) geçmişe dönük bir yıllık ve tüm hastalık boyunca elde edilmiş HbA1c ölçümlerinin ortalamaları (HbA1ciy,ı ve HbA1ctQm) hesaplandı. Diyabetli olguların ortalama KMD-Z değerleri (-0.61 ± 0.99) sıfırdan istatistiksel olarak anlamlı şekilde düşüktü(p 0.05) arasında en önemlisinin HbAlctom düzeyi olduğu görüldü(p<0.05). Osteopeni ve osteoporoz riski oluşturan HbAlctom sınır değerleri sırasıyla %9.8 ve %12.1 olarak belirlendi. Osteopeni riski için sınır süre değerinin 3.6 yıl olduğu saptandı. Bu sınır değer HbAlctom değerine göre osteopeni üzerinde daha etkili idi. DiyabetYeniTanı grubunda puberte evre 2-3' de olan olguların KMD-Z skoru değeri diğer puberte evrelerindeki olgulara kıyasla düşüktü(p<0.05). Çalışmamızdan elde edilen verilerle diyabetli çocuklarda kemik mineralizasyonunun olumsuz yönde etkilendiği, bu etkide en önemli faktörlerin HbA1c ve hastalık süresi olduğu, puberte evresinin de bu faktörlere katkısının bulunduğu saptandı.