VERAPAMİL TOKSİSİTE MODELİNDELİPİD EMÜLSİYONU İLE BİRLİKTE GLUKAGONUYGULAMASININ TEDAVİYE ETKİSİ
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: BURAK ERSUN
Danışman: Demet Coşkun
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:ÖZET Amaç: Bu tez çalışmasında; sıçanlarda oluşturulmuş verapamil toksisite modelinde lipid emülsiyonu ve glukagon tedavilerinin ayrı ayrı ve birlikte verildiğinde toksisite bulguları üzerine olan etkilerini araştırmayı amaçladık. Yöntem: Çalışmamızda sıçanlar üzerinde verapamil toksisite modeli oluşturulmuş ve her grupta altı sıçan olacak şekilde kontrol, lipid, glukagon ve lipid+glukagon olmak üzere dört farklı tedavi grubu tasarlanmıştır. Kalp atım hızının (KAH) ve/veya ortalama arter basıncının (OAB) başlangıç değere göre %50'nin altına düşme zamanı T0 olarak kaydedilmiş ve bu anda gruplara planlanan tedaviler başlamıştır. Verapamil infüzyonu dozu azaltıldıktan sonra KAH ve OAB değerleri 1 saat boyunca her 10 dakikada bir kaydedilmiştir. Ayrıca, T0, T20, T60 zamanlarında arteriyel kan gazı alınmış ve ritim bozuklukları ile asistoli zamanları kaydedilmiştir. Kardiyak arrest gerçekleşmediğinde, son arteriyel kan gazı örneği alındıktan sonra sıçanlara ötenazi uygulanarak deney sonlandırılmıştır. Bulgular: Kontrol, lipid, lipid+glukagon ve glukagon grupları arasında Tb'den T60'a kadar olan zamanlarda hemodinamik parametrelerden biri olan OAB değerleri karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Diğer bir hemodinamik parametre olan KAH değerleri karşılaştırıldığında ise sadece lipid grubundaki Tb zamanındaki değerin, lipid+glukagon grubundakine göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Yapılan kan gazı değerlendirmesine bakıldığında; gruplar arasında tüm zamanlarda yapılan karşılaştırmada pH, pCO2, PO2, SaO2, Lac ve BE değerleri açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmazken, HCO3 değeri açısından sadece lipid grubunda T20 zamanındaki değerin, glukagon ve lipid+glukagon gruplarına kıyasla istatistiksel olarak anlamlı derecede düşük olduğu tespit edilmiştir. Kan glukoz ve K+ değerleri açısından sadece glukagon grubundaki Tb zamanındaki değerlerin kontrol grubundaki göre istatistiksel olarak anlamlı derecede daha düşük olduğu; Na+ değeri açısından ise sadece T60 zamanındaki değerlerin glukagon grubunda lipid grubuna kıyasla istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek olduğu tespit edilmiştir. Ca+2, Hb ve Htc değerlerindeki değişimler incelendiğinde istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Ayrıca tüm gruplardaki sağ kalım oranları %100 olarak belirlenmiştir. Sonuç: Çalışmamızda verapamil toksisite tedavisinde lipid emülsiyonu ve glukagon birlikte veya ayrı ayrı kullanıldıklarında sağ kalım oranı yönünden birbirine benzer sonuçlar elde edildiğinden, lipid emülsiyonuna ek olarak aynı anda glukagon eklenmesinin tedaviye belirgin bir katkı sağlamayacağı bunun yanında tedavide lipid emülsiyonu ve glukagonun tek başına kullanılmasının benzer etki sağlayabileceği sonucuna varılmıştır. Bu tür deneysel çalışmaların literatüre katkı sağlayarak, ilaç toksisite tedavisinde klinikte kullanılan protokollerin düzenlenmesinde ve etkinliğinin artırılmasında yardımcı olabileceği kanısındayız. Anahtar Kelimeler: Verapamil toksisitesi, İntravenöz Lipid Emülsiyonu (ILE), Glukagon