ALÜMİNYUM MATRİSLİ SiC PARÇACIK TAKVİYELİ KOMPOZİTLERİN MEKANİK ALAŞIMLAMA YÖNTEMİYLE ÜRETİMİ VE KURU AŞINMA DAVRANIŞLARININ İNCELENMESİ

---

Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2007

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: Süleyman ÖZKAN

Danışman: YUSUF ŞAHİN

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu çalısmada, mekanik alasımlama metodu ile farklı boyut ve oranlarda SiC partikülleri ile takviyelendirilmis Al esaslı Metal matrisli kompozitler (MMK) üretilmis ve kuru asınma özellikleri arastırılmıstır. Toz karısımları, 450 dev/dak hızda bilyeli dikey degirmende 1,5 ve 3,5 saat karıstırılarak hazırlanmıstır ve daha sonra 650 MPa'da bir kalıpta preslenerek dairesel numuneler üretilmistir. Elde edilen blok numuneler 600 ºC'de 2 saat Ar atmosferi altında sinterlenerek MMK numuneler elde edilmistir. Sinterleme sonrası üretilen MMK'lerin yogunluk, porozite, sertlik ölçümleri ve mikroyapı incelemeleri yapılmıstır. Buna ilaveten, asınma deneyleri pin-on-disk cihazında sabit hızla farklı yükler altında gerçeklestirilmistir. Asınmıs yüzeylerin Taramalı elektron mikroskobu (SEM) ve Elementsel noktasal analizleri (EDAX) yapılmıstır. Yogunluk ölçümleri, porozitenin çok düsük oldugunu, partikül oranının artması ve boyutunun düsmesi ile porozite oranının arttıgını göstermistir. MMK'lerin sertligi ise, genelde takviye oranının artması ile orantılı olarak arttıgı gözlenmistir. Optik mikroskop ile mikroyapı incelemeleri partikül boyutunun artması ile homojen bir dagılım saglandıgını göstermis, düsük boyutlu partiküllerin partikül topaklanmasına ve porozite olusumuna neden olduklarını ortaya çıkarmıstır. Buna ilaveten, yapılan asınma deneylerinde MMK'de seramigin tane boyutu küçüldükçe agırlık kaybının arttıgı görülmüstür. Fakat takviye oranının artması ile sertlik degerleri artmıs agırlık kaybı ise azalmıstır. Ayrıca yapılan tüm deneylerde yük arttıkça agırlık kaybı artmıstır. Asınma deneyleri sonrasında MMK'in SEM incelemelerinde; agır yüklerde oksitlenme ve plastik deformasyon hakim iken düsük yüklerde ise oksidasyon ve kraterlesmenin baskın oldugu görülmüstür.