LOMBER DİSK CERRAHİSİ GEÇİREN YAŞLI VE GENÇ HASTALARDA TOTAL İNTRAVENÖZ ANESTEZİ YÖNTEMİNİN POSTOPERATİF KOGNİTİF FONKSİYONLARA ETKİSİ

---

Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2009

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: GİZEM İLVAN

Özet:

Çalışmamızda, propofol ve remifentanili kullanıldığımız TİVA’nın, genç ve yaşlı hastalarda kognitif fonksiyonlara etkisinin MMDT ve S–100 beta proteini ölçümüyle araştırılması amaçlandı. Risk grubu ASA I-II olan elektif disk cerrahisi geçirecek 40 hasta çalışmaya dahil edildi. Operasyondan bir gün önce MMDT uygulanan hastalardan indüksiyon öncesi S–100 beta proteni ölçümü için kan alındı. İndüksiyonda her iki gruba remifentanil infüzyonu 0,2 μg/kg/dk’dan başlandı, propofol 1 mg/kg iv bolus verildikten sonra BİS değeri 60’a düşene dek 10 mg’lık doz eklemeleri yapıldı, 0,1 mg/kg pankuronyum sonrasında endotrakeal entübasyon gerçekleştirilerek propofol infüzyonuna 8 mg/kg/dk’dan başlandı. Hastalar prone pozisyona geçirilerek cerrahi başlatıldı. KAH, OAB, SpO2 ve BİS değerleri indüksiyon öncesinde kaydedildi; indüksiyondan 1 dk sonra, entübasyondan 1 dk sonra, ve otuzuncu dk’ya kadar her beş dk’da ve sonrasında onbeş dk’da bir bu parametreler ve ek olarak EtCO2 kaydedildi. Postoperatif ağrı kontrolü iv 20 mg tenoksikam ve 0,05 mg/kg morfin hidroklorürle sağlandı. Ekstübasyonu takiben 30 dk gözlenen hastalardan postoperatif 24. saatte tekrar S–100 beta proteini ölçümü için kan alındı ve hastalara MMDT uygulandı. Operasyon öncesi ve sonrası MMDT sonuçlarının ve S–100 beta protein ortalamalarının zaman içerisindeki değişimleri, gruplar arası ve grup içi istatistiksel olarak anlamlı farklı bulunmadı. Sonuç olarak, anestezik ajanlar arasında POKD gelişiminde en çok üzerinde durulan propofolü remifentanil ile kullandığımız TİVA’nın, lomber disk cerrahisi geçiren genç ve yaşlı hastalarda, POKD gelişimi üzerinde etkisinin olmadığı saptandı.