Farklı son yıkama solüsyonlarının biyoseramik esaslı kök kanal dolgu patının push-out bağlanma dayanımı üzerine etkisi
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Klinik Bilimler, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ŞADİHAN KURT
Danışman: BAĞDAGÜL HELVACIOĞLU KIVANÇ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu çalışmanın amacı, endodontik tedavi sırasında son yıkama solüsyonu olarak uygulanan 6 farklı solüsyonun, biyoseramik esaslı bir kanal patının bağlanma dayanımına etkisini push-out testi ile değerlendirmektir. Çalışmada 120 adet çekilmiş alt küçük azı dişi kullanıldı. Örneklerin standardizasyonunun sağlanabilmesi amacıyla, kök boyları 12 mm olacak şekilde dişlerin kronları uzaklaştırıldı. Kök kanalları EndoArt Action Gold döner eğe sistemi ile #F3 enstrümanına kadar şekillendirildi. Örnekler son yıkama solüsyonları için rastgele 6 gruba ayrıldı: %17 EDTA, %2 CHX, %0,2 Kitosan, Kitosan-CHX, Kitosan-AgNP, Distile su. Son yıkama solüsyonları EndoActivator kullanılarak 1 dk boyunca aktive edildi. Kanallar Dia-Root Bio Sealer ve gütaperka konları kullanılarak tek kon tekniği ile dolduruldu. Kesme cihazı kullanılarak her dişin koronal, orta ve apikal üçlü bölgesinden 1 mm kalınlığında kesitler alındı. Push-out testi, evrensel bir test cihazı kullanılarak gerçekleştirildi ve veriler megapaskal (MPa) cinsinden kaydedildi. Daha sonra dentin disklerinde meydana gelen kırık tipleri değerlendirildi. Veriler iki yönlü ANOVA ve Tukey Testi kullanılarak analiz edildi. Önem düzeyi p=0,05 olarak alındı. Solüsyon gruplarının bağlanma dayanımı üzerindeki etkisi istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p 0,05). Tüm gruplar arasında distile su grubunun, anlamlı olarak en düşük bağlanma değerlerine sahip olduğu bulundu (p<0,05). CHX ve Kitosan-CHX grupları, Kitosan grubuna göre anlamlı olarak daha düşük bağlanma değerleri gösterdi (p<0,05). Koronal, orta ve apikal bölgelerde bağlanma dayanımı değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı (p=0,741). Grup ve bölge etkileşimi istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p=0,005). En yüksek bağlanma dayanımı gösteren bölge, Kitosan grubunda orta üçlü bölgesi oldu. Tüm örneklerin kırık tipleri incelendiğinde en çok karışık tip kırık görüldü. Kitosan solüsyonları, biyoseramik esaslı patların dentine bağlanmasının artırılması için son yıkama solüsyonu olarak kullanılabilir.