Akademik Veri Yönetim Sistemi
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2022
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: Meltem KOÇ
Danışman: Deran Oskay
Özet:
Bu çalışma rotator kılıf tendinopati (RKT)’li hastalarda rehabilitasyon programına ek olarak uygulanan dinamik bantlama (DBG) ve kinezyo bantlamanın (KBG) anlık etkisini ve tedavi sonrası etkilerini karşılaştırmak amacıyla gerçekleştirildi. Çalışmaya Muğla Eğitim ve Araştırma Hastanesi Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon polikliniğe başvuran, RKT tanısı alan, 18-65 yaş aralığındaki 48 hasta dahil edildi. Hastalar DBG (n=16), KBG (n=16) ve kontrol grubu (KG, n=16) olarak üç gruba ayrıldı. Her üç gruba 6 hafta süre ile rehabilitasyon programı uygulandı; DBG’ye rehabilitasyona ek olarak dinamik bantlama®, KBG’ye ek olarak kinezyo bantlama® uygulandı. Değerlendirmeler tedavinin başında (T0), bantlama yapıldıktan hemen sonra (T1) ve tedavinin sonunda (T6) gerçekleştirildi. Birincil sonuç ölçümü Akromiohumeral mesafe (AHM, ultrason), ikincil sonuç ölçümleri ise ağrı şiddeti (Numerik Derecelendirme Skalası), eklem hareket açıklığı (standart gonyometre), propriosepsiyon duyusu (Baseline marka dijital inklinometre), skapular diskinezisi (gözlemsel skapular diskinezi testi), fonksiyonel performans düzeyi (Zamanlı Fonksiyonel Kol ve Omuz Testi), disabilite düzeyi (Kol, Omuz ve El Yaralanmaları Anketi), yaşam kalitesi etkilenimi (Western Ontario Rotator Kılıf İndeksi) ve tedavi memnuniyeti (Numerik Derecelendirme Skalası) idi. Değerlendirme sonucunda bantlama sonrası anlık AHM değişiminde dinamik bantlama grubu lehine anlamlı fark varken (p<0,05), diğer anlık ölçümlerde yoktu (p>0,05). Tedavi sonrasında ise tüm değerlendirme parametrelerinde gruplar arasında fark yoktu (p>0,05). Fakat tedavi sonunda DBG’nin AHM, ağrı şiddeti, NEH, 60o fleksiyonda ölçülen propriosepsiyon, fonksiyon ve disabilite sonucunda iyileşme görüldü (p<0,05). KBG’nin tedavi sonunda AHM, ağrı şiddeti, NEH, 30o fleksiyonda ölçülen propriosepsiyon, fonksiyon ve disabilite sonucunda iyileşme görüldü (p<0,05). KG’nin ise nötralde ölçülen AHM, ağrı şiddeti, ağrısız NEH açıklığı, 30o fleksiyonda ölçülen propriosepsiyon, fonksiyon ve disabilite sonucunda iyileşme görüldü (p<0,05). Sonuç olarak rehabilitasyon programına ek olarak uygulanan dinamik bantlama ve kinezyo bantlamanın anlık AHM sonucu dışında birbirlerine üstünlüğünün olmadığı tespit edildi.
Anahtar Kelimeler : Dinamik bantlama, Kinezyo bantlama, Akromiohumeral mesafe, Rotator kılıf tendinopatisi, Omuz ağrısı