Bir tıp fakültesinde çalışan araştırma görevlisi hekimlerin iş doyumu ve tükenmişlik düzeylerinin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: DURAN BURAN
Danışman: SEFER AYCAN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Günümüzde çalışma yaşamının hızlı, rekabetçi bir tempoya sahip olması çalışanlarda stres ve motivasyon bozukluğuna neden olmakta ve bunlara bağlı olarak tükenmişlik ve iş doyumsuzluğu görülebilmektedir. Uzun ve yorucu çalışma saatleri, nöbet sayısının fazlalığı, daha az mesleki deneyime sahip olmaları, yoğun iş temposundan dolayı özel yaşamlarına yeterince zaman ayıramamaları gibi etkenler nedeniyle araştırma görevlisi hekimler tükenmişlik ve düşük iş doyumu yönünden daha fazla risk altındadır. Bu çalışmada; Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde çalışan araştırma görevlisi hekimlerin ilgili bazı faktörlere göre iş doyumu-tükenmişlik düzeylerini araştırmak ve iş doyumlarının tükenmişlik düzeyleri ile ilişkisini değerlendirmek amaçlanmaktadır. Araştırma kesitseldir. Örnekleme yöntemi olarak araştırma görevlisi hekimler dahili, cerrahi ve temel bilimlere göre 3 tabakaya ayrılarak tabakalı basit rastgele örnekleme yönteminden yararlanılmıştır. Dahili bilimlerde 181, cerrahi bilimlerde 97 ve temel bilimlerde 14 araştırma görevlisi hekim olmak üzere toplamda 292 kişiye ulaşılmıştır. Araştırmada veri kaynağı olarak "Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde Çalışan Araştırma Görevlisi Hekimlerin İş Doyumu ve Tükenmişlik Düzeylerinin Değerlendirilmesi'' başlıklı anket formu kullanılmıştır. Genel iş doyumu ve alt boyutları Minnesota İş Doyumu Ölçeği ile, tükenmişlik alt boyutları ise Maslach Tükenmişlik Ölçeği ile ölçülmüştür. Araştırma görevlisi hekimlerin genel olarak işten orta düzeyde doyum sağladıkları (GD Puanı=3,28), duygusal tükenme açısından yüksek risk (DT Puanı=18,26), duyarsızlaşma açısından orta risk (D Puanı=7,89), düşük kişisel başarı duygusu açısından yüksek riske (KB Puanı=18,80) sahip oldukları görülmüştür. Çocuk sahibi olmayanlar, dahili bilimlerde çalışanlar, ihtisasta ilk iki yılında olanlar, günde 9 saat ve daha fazla çalışanlar, uzmanlık dalını kendine uygun bulmayanlar, hasta ya da yakını tarafından şiddet görenler, iş dışında sosyal aktivite ya da hobilere vakit ayıramayanlar ve uzmanlık dalını bırakmayı düşünen araştırma görevlisi hekimlerin iş doyumlarının daha düşük olduğu saptanmıştır. Yaşça daha küçük olanlar, erkek olanlar, çocuk sahibi olmayanlar, sürekli ilaç kullananlar, dahili ve cerrahi bilimlerde çalışanlar, meslekte çalışma yılı daha az olanlar, nöbet tutanlar, uzmanlık dalını kendine uygun bulmayanlar, hasta ya da yakını tarafından şiddet görenler, iş dışında sosyal aktivite ya da hobilere vakit ayıramayanlar ve uzmanlık dalını bırakmayı düşünen araştırma görevlisi hekimlerin de tükenmişliğe daha meyilli olduğu görülmüştür. Ayrıca araştırma görevlisi hekimlerin iş doyumu arttıkça tükenmişlik düzeyleri azalmaktadır. İş doyumu ve tükenmişlik kavramlarının birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir. İş doyumunun artırılmasına yönelik alınacak önlemler araştırma görevlisi hekimlerde tükenmişlik yaşanmasını engelleyecektir. Araştırma görevlisi hekimlerde tükenmişlik düzeyinin azaltılması ve yüksek iş doyumu için çalışma koşullarının iyileştirilmesi ve iş verimliliğinin artırılmasına yönelik alınacak önlemler yararlı olacaktır.