Streptozotosin ile diyabet oluşturulan farelerde çekal perforasyon sonucu gelişen sepsis tedavisinde ozon'un kalp ve akciğer dokusu üzerine etkisinin araştırılması
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: BİLGİN HASRET ŞİMŞEK
Danışman: Nurten İnan
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Bu çalışmada diyabetiklerde gelişen sepsis tedavisinde adjuvan tedavi olarak ozon tedavisinin kullanılmasının sepsisin en çok etkilediği iki organ olan kalp ve akciğer dokusu üzerine etkilerinin araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada 46 adet Swiss albino faresi kullanıldı. Bu farelerin 40 tanesine İP 125 mg/kg dozunda STZ enjekte edilerek diyabet oluşturuldu. Fareler diyabet oluşturulduktan sonra diyabetin organlar üzerine etkisinin görülebilmesi için 1 ay beklenildi. 1 ayın sonunda diyabet oluşturulmayan 6 fare kontrol (K) (n=6) ve diyabet oluşturulan 40 fare ise rastgele 5 gruba ayrılarak diyabet (D)(n=8), diyabet+ozon (DO)(n=8), diyabet+çekal perforasyon (DÇLP)(n=8), diyabet+çekal perforasyon+ozon 1 (DÇLPO)(n=8), diyabet+çekal perforasyon+ozon 2 (DOÇLP)(n=8), grupları oluşturuldu. DO grubuna İP 1 ml (20mcg/ml) ozon enjekte edildi. Eş zamanlı olarak DÇLP grubuna ise ÇLP prosedürü uygulandı. DÇLPO grubuna ise ÇLP prosedürü yapıldıktan 1 saat sonra İP 1 ml (20 mcg/ml) ozon enjekte edildi. DOÇLP grubuna ise ÇLP prosedürü yapılmadan 1 saat önce İP 1 ml (20 mcg/ml) ozon enjekte edilip sonra ÇLP prosedürü uygulandı. Tüm gruplar 24 saat sonra derin anestezi altında intrakardiyak kan alınarak sakrifiye edilip kalp ve akciğer dokuları alındı. Doku örnekleri; histopatolojik değerlendirme yapılıncaya kadar %10'luk formaldehid solüsyonu içinde saklandı. Biyokimyasal değerlendirme yapmak için ise -70 derecede saklandı. Bulgular: Akciğer histopatolojik incelemesinde interstisyel ödem, interstisyel hemoraji, alveolar konjesyon, nötrofil infiltrasyonu/agregasyonu, alveol duvar kalınlığı ve Toplam hasar skoru gruplar arasında anlamlı olarak farklı bulundu. Kalp histopatolojik incelemesinde inflamasyon-nötrofil infiltrasyonu, interstisyel ödem, miyokardiyal hücrelerde şişme, miyokardiyal nekroz gruplar arasında anlamlı olarak farklı bulundu. Miyokardiyal disorganizasyon ve interstisyel fibrozis gruplar arasında benzer bulundu. Kalp ve akciğer dokusunda diyabet ve sepsise bağlı inflamasyonun arttığı görüldü. Ozon uygulanan gruplarda ise bu inflamasyonun azaldığı görüldü. Biyokimyasal parametrelerde ise kalp ve akciğer dokusunda MDA ve CAT seviyeleri gruplar arasında anlamlı düzeyde farklı bulundu. Sepsis ve diyabet oluşturulan gruplarda hem kalp hem akciğer dokusunda MDA seviyelerinin arttığı görüldü. Ozon uygulanan gruplarda ise MDA seviyesinin azaldığı görüldü. Sepsis ve diyabet oluşturulan gruplarda CAT seviyesinin azaldığı, ozon uygulanan gruplarda ise CAT seviyesinin arttığı görüldü. Sonuç: Diyabet ve sepsisin akciğer ve kalp üzerindeki yıkıcı etkilerinin ozon tedavisi önlenebileceğini göstermiş olduk. Ayrıca ozonun sepsisten önce uygulanmasının hem kalp hem de akciğer dokusunda ozonun sepsisten sonra uygulanmasından daha etkili olduğunu saptadık. Anahtar kelimeler: Diyabetes mellitus, Sepsis, Ozon, Akciğer, Kalp