Progresif keratokonusta transepitelyal fototerapötik keratektomi ile kombine korneal çapraz bağlama sonrası korneal haze ve skar
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: AHMET YİĞİTER
Danışman: BETÜL SEHER UYSAL
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Akselere korneal çapraz bağlama (A-KÇB ) ve transepitelyal fototerapötik keratektomi ile kombine korneal çapraz bağlama (tFTK-KÇB) uygulanan hastaların 12 aylık takibi sonucunda iki cerrahi yöntemin görsel, refraktif, topografik, aberometrik ve biyomekanik sonuçlarının bildirilmesi, korneal haze oluşumunun cerrahi gruplar arasında kıyaslanması, korneal haze oluşumu üzerine etkili olabilecek faktörlerin belirlenmesi ve korneal haze ile hastaların görsel prognozu arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlanmaktadır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya kliniğimizde keratokonus hastalığı nedeniyle takipli olan, takiplerinde hastalıkta progresyon saptanması üzerine Temmuz 2019- Eylül 2023 tarihleri arasında A-KÇB veya tFTK-KÇB uygulanan ve postoperatif dönemde en az 12 ay takip süresine sahip olan 91 hastanın 122 gözü dahil edildi. Hastaların preoperatif ve postoperatif 1, 3, 6 ve 12. aylara ait dosya kayıtları retrospektif olarak incelenerek yaş, cinsiyet, atopi öyküsü ve preoperatif ve postoperatif sferik eşdeğer (SE), düzeltilmemiş görme keskinlikleri (DGK), en iyi düzeltilmiş görme keskinlikleri (EİDGK), Fantes korneal haze skorları, korneal dansitometri değerleri, korneal tomografi ve korneal biyomekanik verileri kaydedildi ve istatistiksel olarak analiz edildi. Bulgular: Çalışma dahil edilen 122 gözün 55'ine A-KÇB, 67'sine tFTK-KÇB uygulanmıştır. Postoperatif 12. ayda tFTK-KÇB grubunda DGK, EİDGK, SE, K-max (maksimum keratometri), K-ort (ortalama keratometri), YSA (yüksek sıralı aberasyonlar) ve koma değerlerinde A-KÇB grubuna göre istatistiksel olarak daha anlamlı iyileşme görülmüştür. İki grup arasında postoperatif 12. ayda progresyon açısından anlamlı fark izlenmemiştir (p>0,05). Uygulanan cerrahi türüne göre kornenın tüm segmentelerine (anterior, santral, posterior ve 0-2 mm, 2-6 mm, 6-10 mm) ait Scheimpflug görüntüleme ile korneal dansitometri değerlerindeki değişimde iki grup arasında anlamlı fark izlenmemiştir (p>0,05). Çalışmaya dahil edilen 122 gözde dansitometri değerlerinde postoperatif 12. ayda preoperatif döneme göre en çok artış anterior ve 0-2 mm dansitometri değerlerinde görülmüştür (p 0,05). Postoperatif 12. ayda anterior 0-2 mm dansitometri değerindeki değişim ile preoperatif santral kornea kalınlığı (SKK) (r: -0,298) ve en ince kornea kalınlığı (EİKK) (r: -0,327) arasında istatistiksel olarak anlamlı negatif bir korelasyon tespit edilmiştir (p 0,05). Tartışma ve Sonuç: Progresif keratokonus hastalarında tFTK-KÇB tedavisi ile daha iyi görsel, refraktif, keratometrik ve aberometrik sonuçlar elde edildiği gösterilmiştir. Korneal çapraz bağlama tedavi ile FTK kombine edildiğinde progresyon riskinin artmadığı gösterilmiştir. Transepitelyal FTK-KÇB tedavisi uygulanan gözler ile A-KÇB uygulanan gözler karşılaştırıldığında postoperatif 12. ayda klinik skorlama ve dansitometrik olarak korneal haze açısından anlamlı farklılık izlenmemiştir. Preoperatif dönemde daha düşük EİKK ve SKK değerine sahip olan gözlerde korneal haze miktarındaki artışın daha fazla olduğu gösterilmiştir. Korneal haze miktarındaki artışın daha fazla olması postoperatif 12. ayda K-ort, SKK ve EİKK değerlerinde daha fazla azalma ile ilişkili bulunmuştur. Bu sonuç postoperatif korneal haze artışının korneadaki incelme ve düzleşme etkisini arttırdığını göstermektedir. KÇB tedavisinin tek başına veya tFTK ile birlikte uygulanması sonucu olabilen korneal haze varlığının, görsel ve topografik değişiklikler üzerine uzun dönem etkilerini araştırmak için daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır.