Rat astım modelinde timokinin ve harnupun birlikte uygulanmasının karaciğer dokusu üzerine etkisi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, BİYOLOJİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ÖZGE AKYAZI
Danışman: ŞULE COŞKUN CEVHER
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Astım, dünyada milyonlarca insanı etkisi altına alan genetik ve çevresel faktörlerden etkilenen kronik ve kompleks bir hastalıktır. Etkili tedavi yöntemi kortikosteroidlerin ve beta agonistlerin düzenli kullanımıdır. Bu bilgiler ışığında doğal yaklaşımımızın temelini oluşturan çörek otundan elde edilen Timokinin (TQ) ve Ceratonia siliqua (harnup H) ekstraktlarının astımla birlikte karaciğer dokusu üzerindeki etkisinin tespiti çalışmamızın esas amacını oluşturmuştur. Çalışmamızda kullandığımız 18 adet Wistar albino erkek rat (200-250gr), 3 gruba ayrılmıştır. Kontrol grubu, deneysel astım (A) grubu ve deneysel astım oluşturulduktan sonra TQ ve H uygulanan grup (A+TQ+H). TQ ve harnup ratlara oral gavaj yöntemi ile (10 mg/kg) uygulandı. Astım oluşturulan gruplara 0 ve 14.günlerde ovalbumin ve alum intraperitoneal verilerek 21,22 ve 23.günlerde inhalasyon ile duyarlaştırıldı. Sonra 5 gün tedaviler (TQ+H) uygulandı. Karaciğer dokusu MDA (Malondialdehit), GSH (Glutatyon), AA (Askorbik Asit) ve NO (Nitrik oksit) düzeyleri spektrofotometrik olarak değerlendirildi. Sonuçlar aritmetik ortalama± standart hata olarak ifade edilmiş olup, AnovaVaryans Analizi uygulanmıştır. Karaciğer MDA düzeyleri, kontrol grubu ile kıyaslandığında hem astım grubunda hem de A+TQ+H grupları arasında anlamlı bir istatistiksel fark tespit edilmiştir (p < 0.05). TQ ve H birlikte uygulandığı tedavili grupta karaciğer dokusunda hem GSH hem de AA düzeyleri istatistiksel olarak anlamlı artmış bulunmuştur (p < 0.05). Astım grubundaki artmış NO düzeyleri TQ ve H birlikte uygulandığı tedavili grupta istatistiksel olarak azalmıştır. Bu bulgular, TQ ve H birlikte kullanımının astımda karaciğer dokusu üzerine pozitif bir etki yaptığını göstermektedir. TQ ve H birlikte uygulanması astımın olası oksidatif etkilerini ortadan kaldıran düzenleyici bir etki göstermiştir.