Ventral meş rektopekside laparoskopik ve robotik yaklaşım: Klinik sonuçların karşılaştırmalı analizi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2025
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MERT EKİNCİ
Danışman: RAMAZAN KOZAN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Giriş ve Amaç: Pelvik taban bozuklukları, obstrüktif defekasyon sendromu (ODS) ve rektal prolapsus gibi durumlarla yaşam kalitesini önemli ölçüde etkilemektedir. Laparoskopik ventral meş rektopeksi (LVMR), rektal prolapsus cerrahisinde altın standart haline gelmiş olup, ODS tedavisinde de önemli bir alternatif sunmaktadır. Robotik cerrahi, derin ve dar pelvik bölgelerde avantajlar sunmakta ve sinir koruyucu tekniğe katkı sağlayarak pelvik taban cerrahisinde fonksiyonel sonuçları iyileştirmektedir. Bu çalışmada, kliniğimizde ODS veya komplet rektal prolapsus nedeniyle gerçekleştirilen ventral meş rektopeksi prosedürlerinde laparoskopik ve robotik yaklaşımların cerrahi ve fonksiyonel sonuçlarının karşılaştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: 1 Ocak 2019 ile 30 Haziran 2024 tarihleri arasında Gazi Üniversitesi'nde LVMR veya RVMR operasyonu yapılan 132 hasta (128 kadın, 4 erkek) retrospektif olarak incelenmiştir. Hastaların demografik verileri, süre, kanama, yatış süresi ve komplikasyonlar değerlendirilmiştir. Fonksiyonel durum preoperatif ve postoperatif 1., 6., 12. ve 24. aylarda IMPACT ve Altomare Obstrüktif Defekasyon Skorları ile, anatomik bozukluklar ise Oxford Rektal Prolapsus evrelemesi ile belirlenmiştir. Bulgular: Kanama miktarı ve hastanede kalış süresi gruplar arsında benzer iken, ortalama operasyon süresi robotik cerrahi grubunda daha kısa bulunmuştur (p=0,007). Postoperatif komplikasyon oranı düşük (%1,6) olup, her iki grupta da fonksiyonel skorlarda belirgin iyileşmeler gözlenmiştir (tüm skorlarda p<0,001). Özellikle, Wexner ve St. Marks inkontinans skorları ile Altomare ODS skoru ve CSI Ağrı alt skorunda robotik cerrahi grubunda postoperatif 24. ayda laparoskopik gruba göre daha belirgin ve sürdürülebilir iyileşmeler saptanmıştır (p<0,05). Sonuç: Bu çalışma, rektal prolapsus ve ODS tedavisinde hem LVMR hem de RVMR'nin yüksek güvenlik ve etkinliğe sahip olduğunu göstermektedir. Robotik cerrahi, özellikle inkontinans, obstrüktif defekasyon ve ağrı semptomlarında üstünlük sağlamıştır. Robotik cerrahi yüksek maliyetine rağmen, daha kısa operasyon süreleri ve üstün uzun dönem fonksiyonel sonuçlar bu dezavantajını dengeleme potansiyeline sahiptir. Bulgularımız, RVMR'nin ODS ve rektal prolapsus tedavisinde, özellikle uzun dönem fonksiyonel sonuçlar ve bazı operasyonel veriler açısından laparoskopik yaklaşıma göre potansiyel bir üstünlük sunduğuna dair güçlü kanıtlar sağlamaktadır.