Açık kalp cerrahisi geçiren diyabetik ve nondiyabetik hastalarda kognitif fonksiyonlar ile serumda IL10 ve IL17 düzeylerinin incelenmesi

---

Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilimleri, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2025

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: EDA NUR YİĞİTER

Danışman: GÜRSEL LEVENT OKTAR, SÜREYYA BARUN

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Açık kalp cerrahisi geçiren hasta sayısının artması ve perioperatif bakımın iyileşmesiyle birlikte, araştırmalar postoperatif komplikasyonlara, özellikle Postoperatif Bilişsel Disfonksiyona (POBD) odaklanmıştır. Bellek bozukluğu, dikkat eksikliği ve yaşam kalitesinde azalma gibi belirtilerle kendini gösteren POBD, kardiyak cerrahi sonrası diğer cerrahi işlemlere kıyasla daha sık görülmektedir. Nöroinflamatuar mekanizmalar bu durumun patogenezinde rol oynamaktadır.Bu çalışmada, açık kalp cerrahisi geçiren diyabetik (Grup D) ve diyabetik olmayan (Grup ND) hastalarda POBD gelişimi ve bu durumun serum interlökin (IL)-10 ile IL-17 düzeyleriyle ilişkisi değerlendirildi. Her grupta 25'er hasta olmak üzere toplam 50 hasta çalışmaya dahil edildi. Önceden nöropsikiyatrik hastalığı, otoimmün hastalığı, aktif enfeksiyonu olanlar, okuma-yazma bilmeyenler ve postoperatif mekanik ventilasyon süresi 24 saati aşan hastalar dışlandı. Tüm hastalara Mini Mental Durum Muayenesi (MMSE), preoperatif dönemde ve postoperatif 5–7. günler arasında uygulandı. Serum IL-10 ve IL-17 düzeyleri ameliyat öncesi ve ameliyat sonrası 24. saatte ölçüldü. Sonuçlara göre, Grup D'nin preoperatif IL-10 düzeyleri Grup ND'ye göre anlamlı derecede daha düşük, postoperatif IL-10 düzeyleri ise anlamlı olarak daha yüksek bulundu. IL-17 düzeylerinde anlamlı bir fark saptanmadı. MMSE skorları preoperatif dönemde Grup ND'de daha yüksekti; her iki grupta da pre- ve postoperatif MMSE skorları arasında güçlü pozitif korelasyon saptandı. Bu beklenmedik bilişsel iyileşmenin cerrahi sonrası stresin azalmasına bağlı olabileceği düşünüldü. Çalışma sonuçları, diyabetik hastalarda inflamatuar yanıtın daha belirgin ve anti-inflamatuar mekanizmaların daha yetersiz olduğunu düşündürmektedir. IL-10 düzeylerindeki anlamlı değişikliklere karşın, IL-17 verilerinin yetersiz bulunmuş olması daha geniş örneklemli ve çok merkezli çalışmalara ihtiyaç duyulduğunu göstermekte ve POBD için alternatif biyobelirteçlerin araştırılmasına ihtiyaç olduğunu vurgulanmaktadır.