Pasolini sinemasında Gramsci'nin hegemonya düşüncesi


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2014

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: Fırat Osmanoğulları

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu çalışmada, İtalyan yönetmen Pier Paolo Pasolini'nin filmlerinde, İtalyan filozof Antonio Gramsci'nin 'hegemonya' düşüncesinin temsili ele alınmıştır. Gramsci'nin hegemonya düşüncesi ele alındığında onun folklor, ortak duyu, sağduyu, felsefe, sivil toplum, zor, rıza gibi kavramlarının Pasolini sinemasındaki karşılığı da irdelenmiştir. Aynı zamanda Pasolini sineması özelinde, bazı filmlerin içeriği göz önünde bulundurulduğunda, bu kavramların aile ve mizah kuramları ile ilişkileri de kurulmuştur. Bu bağlamda hegemonya düşüncesinin hangi yönleriyle nasıl temsil edildiği ve filmlerin hegemonya mücadelesindeki rolü, Pasolini'nin Accattone (1961), Mamma Roma (1962), Aziz Matyas'a Göre İncil (1964), Şahinler ve Serçeler (1966), Teorema (1968), Domuz Ağılı (1969), Decameron (1971), Canterbury Öyküleri (1972), Bin Bir Gece Masalları (1974) ve Salo ya da Sodom'un 120 Günü (1975) filmleri inşacı temsil ve auteur yaklaşımı ışığında incelenerek değerlendirilmiştir.