Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'ndeki akademik personelin acil tıp ile ilgili bilgi, görüş ve acil tıp anlayışına uygun önerilerinin hastaneyle bütünleşmekte kullanılabilirliğinin saptanması
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2006
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: PINAR HANİFE KARA
Danışman: AYFER KELEŞ
Özet:101 ÖZET Türkiye'de acil tıp çok hızlı gelişen bir disiplin olup diğer ülkelerdekine benzer sorunlara sahiptir (32,33). Bu çalışma Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nde çalışan klinisyenlerin acil tıp ile ilgili görüş ve önerilerini saptamaya yönelik olarak yapılmıştır. Diğer bölümlerin fikirleri incelendiğinde acil servislerin sorunlarına farkında olma oranı yüksektir. Çözüm önerilerinin bazıları gelişmiş ülkelerdeki acil servis işleyişlerine paralellik göstermektedir. Bazıları ise acil tıp sistemine uygun olmayan önerilerdir. Sağlık Bakanlığı yönetmeliğinin bilinmesine rağmen, her hastanın acil servise kabulüne karşıt görüşler; servislerde yer olmadığı zaman hasta kabul edilmemeli önerisine rağmen poliklinikten acil servise yer olmadığı için hasta gönderenler; acil tıp anabilim dalının kurulması ' iş yükünü arttırdı veya etkilemedi' diyen çoğunlukla, acil servis doktorlanyla iletişim problemi yaşadığım belirten çoğunluğun acil tıbbın ayrı bir anabilim dalı olması gerektiği konusundaki fikir birliği; bir hasta acil serviste en fazla 29 saat kalmalı, acil servis sirkülasyonu hızlandırılmalı diyen doktorların, hastaların hastanedeki boş yataklara yatırılmasına karşı olmaları ve yer bulunamazsa hasta acil serviste kalmalı fikirleri belirlediğimiz çelişkilerden bazılarım oluşturmaktadır. Çalışmamızda diğer bölümlerin acil tıp sistemini henüz çok iyi anlamadıkları, bazı ön yargıların bulunduğunu ve işleyişte acil servisin iş yüküne pek ortak olmak istemediklerini anlamaktayız. Yeni olan her şey gibi kabullenmek; alışma, öğrenme, faydalanma ve empati kurmakla mümkün olacaktır. Sorunların çözümünün hastane yönetimi, devlet ve diğer102 bölümlerin desteği olmaksızın gerçekleşmesi imkansızdır (71,82). Daha iyi bir acil sistemi karşılıklı yapıcı önerilerin hayata geçirilmesiyle mümkün olacaktır. SUMMARY Emergency medicine in Turkey is a rapidly growing discipline, and has problems resembling those in other countries (32,33). This study has been performed with the purpose of finding out the opinions and suggestions of clinicians working in Gazi University Medicine Faculty Hospital regarding emergency medicine. When ideas from other departments are considered, it is seen that an awareness of emergency services is present with a high ratio. Some of the suggestions of solutions parallel the operation of emergency services in developed countries. Some others, however, are suggestions not suitable for emergency medicine system. Opinions against admitting every patient in emergency service despite the regulations of Ministry of Health is known; those referring patients from policlinics to the emergency service because there is no room despite the proposal of declining the admission of patients when there is no room; agreement of the majority advocating the opinion that 'establishing of emergency services had increased / did not affected the work load' and the majority stating that they have a communication problem with the emergency service doctors about the necessity of being emergency service a separate department; objecting of the doctors to take patients in the vacant beds in services and to keep the patients in emergency room if no vacant bed is found although they advocate the maximum 29 hours hospitalization of patients in emergency services and speeding up the circulation in emergency rooms are some of the discrepancies we had found.